ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
闘士
とうし
n
战斗
[zhàn dòu]
นักรบ, นักสู้, ผู้ต่อสู้
N
ก. สู้เฉพาะหน้า, รบกัน, ตีรันกัน.
ก. สู้กัน, ต่อสู้ในทางศึก, เช่น ไปรบกับข้าศึกที่ชายแดน, สู้ เช่น รบกับหญ้าไม่ชนะ; เร้าจะเอาให้ได้ เช่น ลูกรบแม่ให้ซื้อตุ๊กตา.
ก. ไม่กล้าสู้เพราะเคยต่อสู้กัน แล้วสู้ไม่ได้.
ต่อสู้, สู้รบ, สู้, รบ
VT
สู้
V
ชาวมองโกลสู้จนตายหมดทุกคนในสนามรบ เพราะถือว่ามาด้วยกันควรตายด้วยกัน
การต่อสู้เฉพาะหน้า, การรบกัน
หมดทางสู้
เราจำเป็นต้องยอมแพ้ เพราะหมดทางสู้แล้วจริงๆ
ไม่มีทางต่อสู้
合戦
かっせん
係争
けいそう
대항하다
[เท-ฮัง-ฮา-ดา]
적에게 대항하다 [ชอ-เก-เก เท-ฮัง-ฮา-ดา] แปลว่า ต่อสู้กลับศัตรู