ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทันดะ-, ทันทะ-, ทัน] น. โทษที่เนื่องด้วยความผิด; (กฎ) โทษทางวินัยสถานหนึ่งที่ใช้แก่ข้าราชการบางจำพวก เช่น ทหาร ตำรวจ. (ป., ส.).
ทัน-ดะ
ทัน-ทะ
ทัณฑ + ฆาต
ทณฺฑ
ไม้ตะบอง, ไม้เท้า; การลงอาญา, การลงโทษ. (ไทย) การลงอาญา, การลงโทษ..
ฑัณฑ์
(กฎ) ก. ลงโทษผู้กระทำผิดต่อวินัยทหารหรือวินัยตำรวจ.
ทัน
ลงทัณฑ์
V
คนร้ายที่เผาจักรยานยนต์และประตูโรงงานถูกลงทัณฑ์ไปแล้วด้วย 6 ข้อหาฉกรรจ์