ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา daub, smear, ชะเลง, ปะเลง, ละเลง
น. มอญ.
ภาษาตะเลง หรือภาษามอญ
(พจนานุกรม)
น. ชื่อปืนชนิดหนึ่ง. (ตะเลงพ่าย).
(กลอน) ก. กระทบ เช่น ของ้าวทบทะกัน. (ตะเลงพ่าย).
(กลอน) ก. ปะทะ เช่น ของ้าวทบทะกัน. (ตะเลงพ่าย).
(กลอน) น. ช้าง เช่น ขี่ยาตรานาคี. (ตะเลงพ่าย).
[เกฺลี้ย] (แบบ) ก. ชักชวน, ทำให้ไล่เลี่ยกัน, เช่น เกลี้ยกระมลบันโดย. (ตะเลงพ่าย).
ก. ทรุดลง, ล้มลง, เช่น เอนพระองค์ลงทบ ท่าวดิ้น. (ตะเลงพ่าย).
[ส้อย] น. ผู้หญิง, นาง, เช่น จำใจจำจากสร้อย. (ตะเลงพ่าย).
[พันลาย] ก. มากมาย, เกลื่อนกลาด; เซ็งแซ่ เช่น ร้องก้องเสียงพรรลาย. (ตะเลงพ่าย).
(กลอน) ก. ทิ้ง เช่น ผีจักเท้งที่โพล้ ที่เพล้ใครเผา. (ตะเลงพ่าย).
(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).