ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา mark, ติลก, exactly, closely, ดิก
[ดิหฺลก] น. รอยแต้มหรือเจิมที่หน้าผากเพื่อเป็นมงคล, เลิศ, ยอด, เฉลิม. (ป., ส. ติลก ว่า ไฝ, รอยตกกระที่ผิวหนัง).
ดิ-หฺลก
เลิศ ยอด
ดิ-หลก
ดิลก
N
หญิงอินเดียมีดิลกที่หน้าผาก
รอยแต้มหรือเจิมที่หน้าผากเพื่อเป็นมงคล, เลิศ, ยอด, เฉลิม
ยอดแห่งความงาม มีเครื่องหมายสวยงาม จิตรกรเด่น
จิด-ดิ-หลก
ผู้เป็นยอดแห่งชัยชนะ
ชะ-ยะ-ดิ-หลก
มีคุณธรรมเป็นยอด
ดิ-หลก-ทำ
มีฤทธิ์เป็นเลิศ
ดิ-หลก-ริด
ผู้มีความคิดเป็นเลิศ
เจด-ดิ-หลก
[-หฺลก] ว. ดิลก, ยอด, เลิศ. น. เครื่องหมายที่เจิมที่หน้าผากของพวกพราหมณ์เป็นเครื่องหมายนิกาย. (ป., ส.).
[นนทะลี] น. แม่ เช่น สี่ไทธิเบศร์วรดิลก ชนกแลนนทลี. (สมุทรโฆษ).
น. นามส่วนหนึ่งของกรุงเทพมหานครฯ ที่มีชื่อเต็มว่า กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุธยา มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบูรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์, อีกนัยหนึ่งหมายความถึงกรุงเทพฯ มักอ้างในประวัติศาสตร์ เช่น สมัยรัตนโกสินทร์.