ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่พูดหรือฟันเป็นต้นอย่างเร็ว เช่น ฟันฉับ พูดฉับ ๆ; เสียงดังเช่นนั้น.
(กลอน) ว. ไพเราะ, เสนาะหู, เช่น ละครก็ฟ้อนร้อง สุรศัพทกลับขาน ฉับฉ่ำที่ตำนาน อนิรุทธกินรี. (บุณโณวาท).
奇襲攻撃する
きしゅうこうげきする
v
猛然
[měng rán]
ฉับ-พัน-นะ-รัง-สี
ซึ่งไม่กระฉับเฉง, ซึ่งไม่ประสบผล, เนือยๆ
ADJ
ใช้เข้าคู่กับคำ กระฉับ เป็น กระฉับกระเฉง.
ลักษณะกระวนกระวาย,ทุรนทุราย,กระฉับกระส่าย
กลิ้ง - เกลือก - ลิ - เลือ
ว. ในที่สุด, ผลสุดท้าย, เช่น ไป ๆ มา ๆ ก็ต้องมาขอเงินพ่อใช้.
起伏
[qǐ fú]
ว. หลายอย่างซึ่งผิดกัน.