ผลการค้นหา

ค้นเจอ 5 รายการ

ก. รบ เช่น คชจำบังข้าศึก. (ตะเลงพ่าย). น. ศึก, สงคราม; นักรบ. (จารึกสยาม). (ข. จํบาง, จมฺบำง ว่า การรบ, สงคราม).

ก. กำบังกาย, หายตัวไป, เช่น โจนจำบับจำบัง. (ม. คำหลวง มหาราช).

กรุน,การรบพุ่ง,จำบัง,ฉุป,ฉุป-,ต่อสู้,ยุทธ,ยุทธ-,ยุทธนา,ยุทธนาวี,ยุทธ์,รณ,รณ-,ศึกสงคราม,สงคราม,สมร,สมร-,สู้รบ

ความหมายอย่างเดียวกับ จำบัง แต่เพื่อประโยชน์ในกลอนจึงใช้ ศ เข้าลิลิต เช่น หมู่โยธาโยเธศ รู้จำเบศจำบัง. (ม. คำหลวง มหาราช).

ก. จับ เช่น โจนจำบับจำบัง. (ม. คำหลวง มหาราช). (ข. จํบาบ่ ว่า การปล้ำกัน, การประสานมือกัน).

ประเภทการค้นหา