ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ขี้เกียจ
ขี้ - ค้าน
ขี้คร้าน
V
ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าผมขี้คร้านที่จะพูดกับเขา
มีความรู้สึกไม่อยากจะทำหรือคิดหรือไม่อยากแสดงอาการใดๆ
ADV
เธอลองทำดีกับเขาหน่อยซิ ขี้คร้านเขาจะตามใจเธอ
ก. เชื่อว่าเป็นเช่นนั้น เช่น พอยอเข้าหน่อยขี้คร้านจะทำให้ทุกอย่าง.
[คฺร้าน] ว. มีความรู้สึกไม่อยากจะทำหรือคิดหรือไม่อยากแสดงอาการใด ๆ, ตามปรกติเมื่อใช้พูดมักมีคำ ขี้ ประกอบหน้า เช่น ขี้คร้าน และมักใช้เข้าคู่กับคำ เกียจ เป็น เกียจคร้าน ขี้เกียจขี้คร้าน หมายความว่า ไม่อยากทำงาน.
ก. กิริยาที่ถ่ายกากอาหารออกทางทวารหนัก, ถ่ายอุจจาระ, ราชาศัพท์ว่า ลงพระบังคนหนัก. น. กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก, อุจจาระ, สิ่งที่ร่างกายขับถ่ายออกมาเกรอะกรังอยู่ เช่น ขี้ไคล ขี้รังแค ขี้หู ขี้ตา, โดยปริยายหมายความถึงสิ่งที่ไม่ต้องการ เช่น ขี้ตะกั่ว, เศษหรือกากที่ออกมาจากสิ่งนั้น ๆ เช่น ขี้กบ ขี้เลื่อย. ว. ใช้ประกอบหน้าคำที่แสดงความหมายในทางที่ไม่ดี เช่น ขี้เกียจ ขี้เหนียว, หรือมักเป็นเช่นนั้น เช่น ขี้หัวเราะ ขี้ขอ.
うんこする
n
屎
[shǐ]
粪
[fèn]
大便
[dà biàn]
ขี้
ทำไมเพื่อนแกขี้นานจัง คนอื่นเขารออยู่นะโว้ย
ขับถ่ายของเสียหรือกากอาหารจากร่างกายออกมาทางทวารหนัก
N
พี่มันไม่กล้าเช็ดขี้ที่ก้นของน้องตัวเอง
กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก