ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ขะหฺมุกขะหฺมัว] ว. มืด ๆ มัว ๆ, โพล้เพล้, จวนคํ่า, จวนมืด, โดยปริยายใช้หมายถึงสีมัว ๆ, ไม่ผ่องใส, เช่น ครั้นจะทำขมุกขมัวมอมแมม ชายเห็นจะเยื้อนแย้มบริภาษให้บาดจิต. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).
ขะ-หฺมุก-ขะ-หฺมัว
灰暗
[huī àn]
灰蒙蒙
[huī méng méng]
ความขมุกขมัว
N
บ้านหลังนั้นตั้งโดดเดี่ยวอยู่ในความขมุกขมัวของอากาศ
陰気
いんき
adj-na
昏黄
[hūn huáng]
ความขมุกขมัว, ความพร่ามัว, ความไม่ชัดเจน
น. เวลาขมุกขมัว. (ส.).
昏暗
[hūn àn]
昏沉
[hūn chén]
มืดค่ำ
ตอนเย็นจวนจะมืดค่ำ เด็กบางคนไม่คุ้นกับเรื่องอดข้าวเย็นจึงรู้สึกหิวมาก
เวลาพลบค่ำขมุกขมัว