คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กษัย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 10 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กษัย, กษัย,กษัย-, กษัย-

กษัย

ขย

กฺษย

ความเสื่อม สิ้น, โรคซูบผอม, กระษัย

กษัย,กษัย-

[กะไส, กะไสยะ-] น. การสิ้นไป, การหมดไป, การเสื่อมไป, การน้อยไป; ชื่อโรคตามตำราแพทย์แผนโบราณว่า ทำให้ร่างกายทรุดโทรม มีอาการผอมแห้งตัวเหลืองเท้าเย็น, เขียนเป็น กระษัย ก็มี. (ส. กฺษย).

กษัยกล่อน

น. ชื่อโรคทางตำราแพทย์แผนโบราณว่า ทำให้ผอมแห้ง ซึ่งเกิดจากโรคกล่อน, เขียนเป็น กระษัยกล่อน ก็มี.

กษัยการ

[กะไสยะกาน] น. การที่สิ่งต่าง ๆ ค่อยผุพังและแพร่สะพัดหรือกระจัดกระจายไปเพราะพลังลม พลังนํ้า หรือปฏิกิริยาเคมี. (อ. erosion).

กษัยน้ำ

น. กษัยเนื่องจากเลือด นํ้าเหลือง หรือ เสมหะเป็นพิษ ถ้ารวมทั้ง ๓ ประการ เรียกว่า กษัยเลือด.

กษัยเลือด

น. กษัยเนื่องจากเลือด นํ้าเหลือง และเสมหะเป็นพิษ.

กษัย

ขัย

กษัย

ดู [กษัย]

กษัย

กะ-ไส

กษัย-

กะ-ไส-ยะ

กษัยการ

กะ-ไส-ยะ-กาน