กระลูน
(กลอน) น. ความเศร้าโศก. ว. น่ากรุณา, น่าสงสาร, เช่น อ่อนจิตสวามีอันพูนกระลูนนุกูลภรรยายิ่งยอดกว่าอันภิปราย. (สรรพสิทธิ์). (ป. กลูน).
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กระกูล, กระบูร, กระบูน, กลูน,กลูน์, พยูห-, พยู่ห์, อัฐิ, กระดูก, กะล่อน, board, bone