ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ดอกบัว, หัวใจ, กรกมล
[-มน] (กลอน; แผลงมาจาก กมล) น. ดอกบัว, หัวใจ.
กฺระ-มน
ดอกบัว
กระ-มน
กมล,กมลาศ,กมเลศ,กระมล,จงกล,ดอกบัว,นิลุบล,นิโลตบล,บงกช,บัว,บุณฑริก,บุษกร,ปทุม,ปทุมา,ปัทมา,สัตตบงกช,สัตตบรรณ,สาโรช,อุทุมพร,อุบล,โกมล
กมล,กมล-,กมลา,กมลาศ,กระมล,หทัย,หฤทัย,หฤทัย-,หัวจิตหัวใจ,หัวอกหัวใจ,หัวใจ,ใจ
[เกฺลี้ย] (แบบ) ก. ชักชวน, ทำให้ไล่เลี่ยกัน, เช่น เกลี้ยกระมลบันโดย. (ตะเลงพ่าย).
(โบ) ก. ประหม่า, สะทกสะท้าน, พรั่นใจ, เช่น กระมลบ้ากระหม่ามะเมอ. (สมุทรโฆษ).
(โบ; กลอน) ก. กระฉอก เช่น กระชอกชอกชล กระมลมลมาลย์. (ประชุมหนังสือเก่า ภาค ๒). (ไทยเหนือ ซอก ว่า ตำ, กระทุ้ง).
(โบ) ก. ลูบ, ลูบคลำ, ลูบไล้, เช่น ฤๅอาจกำโบลปิยุทร์นงเยาว์ ฤๅอาจอุกเอา กระมลยุคลมามือ. (สรรพสิทธิ์), คำโบล ก็ใช้.
[กะมน] (แบบ) น. บัว เช่น บาทกมล. (สมุทรโฆษ); ใจ เช่น ดวงกมล. ว. เหมือนบัว เช่น เต้าสุวรรณกมลคนที. (ม. คำหลวง หิมพานต์), บางทีใช้ว่า กระมล. (ป., ส.).