มรรตยะ,มรรตัย,มัตตัย,มัตยะ
[มันตะยะ, มันไต, มัดไต, มัดตะยะ] น. ผู้ที่ต้องตาย, ได้แก่ พวกมนุษย์ และสัตว์ดิรัจฉาน, คู่กับ อมร ผู้ไม่ตาย คือ เทวดา. (ส. มรฺตฺย; ป. มจฺจ).
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา Matcha, มัตยะ, มัตสยะ,มัตสยา, มัตสยา, มัตสยะ, estimation, be drunk, มัตตะ, มัทยะ