ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ดนยะ,ดนัย, อนยะ, ดนยะ, นย,นย-,นยะ, นยะ
[นะยะ-] น. เค้าความที่ส่อให้เข้าใจเอาเอง. (ป., ส.).
[อะนะ-] น. เคราะห์ร้าย, ทุกข์, ความฉิบหาย. (ป., ส.).
[-โยนยะ] (โบ) ว. “กันและกัน”. (ส. อนฺโยนฺย; ป. อญฺมญฺ); ในไวยากรณ์ใช้เรียกสรรพนามพวกหนึ่ง ซึ่งแทนชื่อคน สัตว์ หรือสิ่งของที่รวมกัน ได้แก่คำว่า “กัน” เช่น คนตีกัน เรียกว่า อันโยนยสรรพนาม.
ดะ-นะ-ยะ
นะ-ยะ
อะ-นะ-ยะ
อัน-โยน-ยะ
[ดะนะยะ, ดะไน] (แบบ) น. ลูกชาย. (ป., ส. ตนย).