ชีรณ,ชีรณ-,ชีรณะ
[ชีระนะ-] ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ เช่น ชีรณกถา ว่า นิทานโบราณ, ชีรณฎีกา ว่า ฎีกาโบราณ. (ป., ส.).
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ชีรณ,ชีรณ-,ชีรณะ, ชีรณะ, ชิรณ,ชิรณ-,ชิรณะ, ชิรณะ, จีรณะ, ชีระ, เก่ง, ชีรณ, ชีรณ-