ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กษัย, กษัย,กษัย-, กษัย-
ชีพตักษัย
ขย
กฺษย
ความเสื่อม สิ้น, โรคซูบผอม, กระษัย
ชีวิตกฺขย
ชีวิตกฺษย
สิ้นชีวิต, ตาย. (ไทย) ตัดพยางค์ ชีวิ ออก.
อายุกษัย
N
การสิ้นอายุ, ความตาย
ถึงชีพิตักษัย
V
ตาย (ใช้เฉพาะหม่อมเจ้า)
ชีวิตักษัย
(ราชา) น. การสิ้นชีวิต. ก. ตาย, ใช้แก่หม่อมเจ้าว่า ถึงชีพิตักษัย. (ส. ชีวิตกฺษย; ป. ชีวิตกฺขย).
น. การสิ้นชีวิต. ก. ตาย.
(กลอน; ตัดมาจาก ชีวิตักษัย) ก. สิ้นชีวิต, ตาย.
(แบบ) ว. ผู้สิ้นตัณหา เช่น แด่ท้าวผู้ตัณหักษัย. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป. ตณฺหา + ส. กฺษย).
ก. ตาย (ใช้เฉพาะหม่อมเจ้า).
[ทุกขักไส] (แบบ) น. การหมดทุกข์, พระนิพพาน. (ส. ทุะข + กฺษย; ป. ทุกฺขกฺขย).