ผลการค้นหา

สลด* *สลด *สลด*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สลด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 111 รายการ

เศร้า

[เส้า] ก. สลด, ระทด, หมอง, ไม่เบิกบาน, เป็นทุกข์, เหี่ยวแห้ง, เช่น หน้าเศร้า ใจเศร้า ตามีแววเศร้า เรื่องเศร้า.
 พจนานุกรมไทย

กำสรด

[-สด] (แบบ) ก. สลด, แห้ง, เศร้า, เช่น จักคอยเห็นข้าโหยหา แต่องคเอกา จะแสนกำสรดลำเค็ญ. (สุธนู).
 พจนานุกรมไทย

เหี่ยว

ว. ไม่สดชื่นเพราะขาดน้ำ เช่น ดอกไม้เหี่ยว, ค่อยแห้งไป เช่น ส้มโอเหี่ยว, ไม่เต่งตึง เช่น หนังเหี่ยว; สลด เช่น ใจเหี่ยว.
 พจนานุกรมไทย

pity

สังเวช

V

ฉันรู้สึกสังเวชฝูงหมาจรจัดที่ผอมเหลือแต่กระดูก หนังแทบจะไม่มีขน นอนซุกอยู่ตามถังขยะ

รู้สึกเศร้าสลดหดหู่ต่อผู้ที่ได้รับทุกขเวทนา หรือต้องตายไป หรือต่อผู้ที่ตนเคารพนับถือซึ่งประพฤติตนไม่เหมาะสมเป็นต้น
 EN-TH Dictionary

down-at-heel

ผอมโซ

ADJ

หล่อนเคยสลดใจเมื่อเห็นลูกหมาผอมโซตัวหนึ่งโดนรถทับตายอย่างน่าเวทนา

ผ่ายผอมเพราะอดอยาก
 EN-TH Dictionary

หดหู่

ก. ห่อเหี่ยวไม่ชื่นบาน, สลดใจ, เช่น เห็นสภาพบ้านเมืองทรุดโทรมแล้วใจคอหดหู่. ว. อาการที่รู้สึกห่อเหี่ยวไม่ชื่นบาน เช่น วันนี้เขาพบแต่เรื่องเศร้า ๆ จึงรู้สึกหดหู่.
 พจนานุกรมไทย

แรกรักเหมือน "น้ำตาล" ทุกอย่างหวานกันไปหมด...พอนานไป "ล ลิง" หายก็สลด!.. คงเหลือแต่หยด "น้ำตา"!!!
 คำคมความรัก

accident

อุบัติภัย

N

น่าสลดใจที่ได้ทราบว่ามีผู้เสียชีวิตจากอุบัติภัยบนท้องถนนในกรุงเทพมหานครเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ภัยที่เกิดจากอุบัติเหตุ
 EN-TH Dictionary

สมเพช

[-เพด] ก. สงสารสลดใจ, ควรได้รับความกรุณา, เช่น เห็นคนอนาถาแล้วอดสมเพชไม่ได้, มักใช้เข้าคู่กับคำ เวทนา เป็น สมเพชเวทนา. (ป., ส. สํเวชน ว่า สยดสยอง, สังเวช).
 พจนานุกรมไทย

กลูน,กลูน์

[กะลูน, กะลู] (แบบ) ก. กรุณา เช่น ทุษฐโจรรันทำ กรรมแก่บดีสูร ยศใดบกลูน และมาลักอัครขรรค์. (สมุทรโฆษ). ว. น่าสงสาร เช่น สลดกลูน์ลุงทรวง. (สุธน). (ป.).
 พจนานุกรมไทย

สมเพช (-เพด)

สํเวชน

สํเวชน

ดู สังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่; (ปาก) กล่าวถึงการกระทำของผู้อื่นในเชิงเย้ยหยัน ดูหมิ่นดูแคลน ว่าไม่น่าทำเช่นนั้น เช่น น่าสมเพชจัง! ทำตัวแบบนี้.
 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

สังเวช,สังเวช-

[สังเวด, สังเวชะ-] ก. รู้สึกเศร้าสลดหดหู่ต่อผู้ที่ได้รับทุกขเวทนา หรือต้องตายไป หรือต่อผู้ที่ตนเคารพนับถือซึ่งประพฤติตนไม่เหมาะสมเป็นต้น เช่น เห็นผู้คนประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกแล้วสังเวช พอรู้ข่าวว่าญาติผู้ใหญ่ของตนพัวพันคดีฉ้อราษฎร์บังหลวงก็สังเวช. (ป., ส. สํเวชน).
 พจนานุกรมไทย