ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[บุริมมะ-, บุริม-] ว. ตะวันออก; ก่อน. (ป. ปุริม; ส. ปุรสฺ + อิม).
[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).
ทาม
N
ที่ริมฝั่งลำน้ำ มีน้ำท่วมเป็นครั้งคราว
ชะ
V
น้ำฝนที่ตกลงมาเมื่อวานชะหน้าดินริมฝั่งแม่น้ำไปส่วนหนึ่ง
ทำให้สิ่งที่ติดอยู่หลุดไปหรือหมดไปด้วยน้ำ
เทียบฝั่ง, เกยฝั่ง
ADV
เลียบฝั่ง, ซึ่งเข้าหาฝั่ง
ADJ
ซึ่งอยู่ห่างจากฝั่ง, ที่อยู่นอกฝั่ง
อยู่ห่างจากฝั่ง, อยู่นอกฝั่ง
ริม
อย่าเดินริมระเบียงเพราะจะตกลงไปได้
ส่วนที่อยู่ตามแนวนอกสุดของสิ่งหนึ่ง
ฮิม
ผู้หญิงใจง่ายที่ผู้ชายสามารถเกี้ยวพาราสีเอามาเชยชมได้ง่าย ๆ ทำให้ไม่มีความสำคัญ