ค้นเจอ 113 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บวรพจน์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บาลี

น. ภาษาที่ใช้เป็นหลักในพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท; คัมภีร์พระไตรปิฎก, พุทธพจน์, เรียกว่า พระบาลี. (ป., ส. ปาลิ).

smart

สมาร์ท

V

ดวงดอมเจอชายผู้นี้ทีไรก็หวนคิดถึงคุณพจน์ ผู้ชายสูงและสมาร์ท

Krom Phrarajawang

กรมพระราชวัง

N

กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญทรงเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้า

ยศของเชื้อพระวงศ์ที่พระเจ้าแผ่นดินทรงแต่งตั้ง

สมาส

[สะหฺมาด] น. การเอาศัพท์ตั้งแต่ ๒ ศัพท์ขึ้นไปมาต่อกันเป็นศัพท์เดียวตามหลักที่ได้มาจากไวยากรณ์บาลีและสันสกฤต เช่น สุนทร + พจน์ เป็น สุนทรพจน์ รัฐ + ศาสตร์ เป็น รัฐศาสตร์ อุดม + การณ์ เป็น อุดมการณ์. (ป., ส.).

คำพูด

ข้อความ,คำกลอน,คำพูด,ถ้อย,ถ้อยคำ,บท,ประโยค,พจน,พจน-,พจนา,พจน์,พากย์,พาที,พูดจา,วจี,วัจนะ,วัจนา,วาจา

คำไวพจน์กลุ่ม คำ/ข้อความ

คำนาม

คำพูด, ถ้อยคำ

royal

หลวง

ADJ

วัดบวรนิเวศวิหารเป็นพระอารามหลวงชั้นเอกชนิดราชวรวิหารตั้งอยู่บนถนนพระสุเมรุ บางลำพู

ของผู้เป็นใหญ่ คือ พระเจ้าแผ่นดิน

วสันตดิลก

[วะสันตะดิหฺลก] น. ชื่อฉันท์อย่างหนึ่ง บาทหนึ่งมี ๑๔ คำ เช่น ช่อฟ้าก็เฟื้อยกลจะฟัด ดลฟากทิฆัมพร บราลีพิไลพิศบวร นภศูลสล้างลอย. (อิลราช). (ป., ส. วสนฺตติลก).

คราส

[คฺราด] ก. กิน เช่น จันทรคราส สุริยคราส (โบราณ เขียนเป็น จันทรคาธ สุริยคาธ โดยถือว่ามาจากบาลีว่า จนฺทคฺคาห สุริยคฺคาห); จับ, ถือ, เช่น สิบนิ้วคราสคนธกำจร เทียนธูปบวร. (สมุทรโฆษ). (ส.).

สถิต

[สะถิด] ก. อยู่, ยืนอยู่, ตั้งอยู่, (ใช้เป็นคำยกย่องแก่สิ่งหรือบุคคลที่อยู่ในฐานะสูง) เช่น พระเจ้าสถิตบนสวรรค์ พระมหากษัตริย์สถิตบนพระที่นั่ง สมเด็จพระสังฆราชสถิต ณ วัดบวรนิเวศวิหาร. (ส. สฺถิต; ป. ต).

seat

อาสน์

N

พระราชลัญจกรประจำรัชกาลปัจจุบันเป็นรูปพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ ภายใต้พระบวรเศวตฉัตร และมีจักรประกอบเลข 9 อยู่เหนือพระที่นั่ง

ที่นั่ง, เครื่องปูรองนั่ง (ใช้เฉพาะพระภิกษุสามเณร)

อง

น. คำนำหน้านามของบุคคลซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ของกษัตริย์ญวน เช่น องเชียงสือ องเชียงชุน, คำนำหน้าสมณศักดิ์พระสงฆ์อนัมนิกายชั้นปลัดขวาปลัดซ้ายและพระคณานุกรม เช่น องสรภาณมธุรส องสุตบทบวร. (ญ.).

กมเลศ

[กะมะเลด] (กลอน) น. บัว; ใจ; พระนารายณ์ เช่น ดุจองค์สมเด็จกมเลศอันลีลาศ ลงจากชั้นสุทธาวาสบวรวิมาน. (ม. ร่ายยาว ฉกษัตริย์). (ป., ส. กมล + ศ เข้าลิลิต; ในสันสกฤตหมายความว่า ผู้เป็นใหญ่แห่งพระลักษมี คือ พระนารายณ์ มาจาก กมลา = พระลักษมี + อีศ = เป็นใหญ่).