คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ขู่"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 116 รายการ

รูดทรัพย์

(ปาก) ก. ยึดเอาสิ่งมีค่า เช่น แหวน นาฬิกา สายสร้อย ออกจากตัวโดยเจ้าของไม่รู้ตัว หรือโดยถูกขู่บังคับ.

เหม่,เหม่ ๆ

[เหฺม่] (กลอน) อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความโกรธเพื่อขู่หรือตวาด, อุเหม่ ก็ว่า. ว. เสียงดังเช่นนั้น แสดงความโกรธ.

sound of blowing

ฟู่

ADV

แม่แมวรู้จักขู่ฟู่ๆ เมื่อเราเข้าไปใกล้ลูกๆ ของมัน

เสียงดังเช่นนั้น

หย็อง

ก. กลัว, ไม่สู้, หวาดกลัว, เช่น พอเห็นคู่ต่อสู้ก็หย็องเสียแล้ว. ว. มีอาการหวาดกลัว เช่น พอถูกขู่เข้าหน่อยก็ทำท่าหย็อง.

dread

ความหวาดกลัว

N

เขานั่งมองรุ่นพี่ตัวใหญ่บึกบึนที่ยืนขู่คำรามด้วยความหวาดกลัว

การสะดุ้งกลัว

rush

ปราด

V

แมวลายตั้งท่าจะกระโจนหนีแต่แมวดำปราดเข้าขย้ำคอกดไว้และส่งเสียงขู่

แล่นอย่างฉับไว

push away

ปัด

V

คำขู่นี้เท่ากับมัดมือชกไม่ให้ชาติตะวันตกปัดความรับผิดชอบให้พ้นตัวแต่ถ่ายเดียว

ทำให้หมดไปพ้นไป

ยังอีก

ใช้ประกอบคำกริยาหรือคำวิเศษณ์ หมายความว่า ที่ยังไม่ได้ทำ ยังมีอยู่ เช่น งานที่ยังไม่ได้ทำ ยังอีกเยอะเลย; คำที่ผู้ใหญ่ใช้ขู่เด็กที่ไม่ทำตามสั่ง เช่น เมื่อบอกให้เด็กออกมา เด็กไม่ออกมา ก็จะพูดว่า ยังอีก.

twisted

บูดเบี้ยว

ADJ

เขาแหงนหน้าบูดเบี้ยวขึ้นมาช้าๆ และส่งเสียงขู่ปนเสียงหอบแรงๆ ไม่หยุดปาก

ที่นิ่วหน้าแสดงอาการเจ็บปวดหรือไม่พอใจ

คุกคาม

ก. แสดงอำนาจด้วยกิริยาหรือวาจาให้หวาดกลัว, ทำให้หวาดกลัว เช่น ภัยคุกคาม, ในบทกลอนใช้ว่า คุก ก็มี เช่น ไป่ขู่ไป่คุก ไป่รุกรุมตี. (สมุทรโฆษ).

กระโชก

ว. กระแทกเสียง เช่น พูดกระโชก เห่ากระโชก; ทำให้กลัว, ทำให้ตกใจ, เช่น ขู่กระโชก, กระแทก เช่น ม้าก็กระโชกวิ่งหนักเข้า. (ประวัติ. จุล), ลมกระโชกแรง. (ประพาสมลายู).

เสียเช่น

(วรรณ) ว. มีกำเนิดไม่ดี เช่น บ้างก็ดุเดือดด่าขู่เขี้ยวเข็ญ ว่าอีชาติชั่วอีเสียเช่นชาติมันไม่ดี. (ม. ร่ายยาว ชูชก).