ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ก. ยึดเอาสิ่งมีค่า เช่น แหวน นาฬิกา สายสร้อย ออกจากตัวโดยเจ้าของไม่รู้ตัว หรือโดยถูกขู่บังคับ.
[เหฺม่] (กลอน) อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความโกรธเพื่อขู่หรือตวาด, อุเหม่ ก็ว่า. ว. เสียงดังเช่นนั้น แสดงความโกรธ.
ฟู่
ADV
แม่แมวรู้จักขู่ฟู่ๆ เมื่อเราเข้าไปใกล้ลูกๆ ของมัน
เสียงดังเช่นนั้น
ก. กลัว, ไม่สู้, หวาดกลัว, เช่น พอเห็นคู่ต่อสู้ก็หย็องเสียแล้ว. ว. มีอาการหวาดกลัว เช่น พอถูกขู่เข้าหน่อยก็ทำท่าหย็อง.
ความหวาดกลัว
N
เขานั่งมองรุ่นพี่ตัวใหญ่บึกบึนที่ยืนขู่คำรามด้วยความหวาดกลัว
การสะดุ้งกลัว
ปราด
V
แมวลายตั้งท่าจะกระโจนหนีแต่แมวดำปราดเข้าขย้ำคอกดไว้และส่งเสียงขู่
แล่นอย่างฉับไว
ปัด
คำขู่นี้เท่ากับมัดมือชกไม่ให้ชาติตะวันตกปัดความรับผิดชอบให้พ้นตัวแต่ถ่ายเดียว
ทำให้หมดไปพ้นไป
ใช้ประกอบคำกริยาหรือคำวิเศษณ์ หมายความว่า ที่ยังไม่ได้ทำ ยังมีอยู่ เช่น งานที่ยังไม่ได้ทำ ยังอีกเยอะเลย; คำที่ผู้ใหญ่ใช้ขู่เด็กที่ไม่ทำตามสั่ง เช่น เมื่อบอกให้เด็กออกมา เด็กไม่ออกมา ก็จะพูดว่า ยังอีก.
บูดเบี้ยว
ADJ
เขาแหงนหน้าบูดเบี้ยวขึ้นมาช้าๆ และส่งเสียงขู่ปนเสียงหอบแรงๆ ไม่หยุดปาก
ที่นิ่วหน้าแสดงอาการเจ็บปวดหรือไม่พอใจ
ก. แสดงอำนาจด้วยกิริยาหรือวาจาให้หวาดกลัว, ทำให้หวาดกลัว เช่น ภัยคุกคาม, ในบทกลอนใช้ว่า คุก ก็มี เช่น ไป่ขู่ไป่คุก ไป่รุกรุมตี. (สมุทรโฆษ).
ว. กระแทกเสียง เช่น พูดกระโชก เห่ากระโชก; ทำให้กลัว, ทำให้ตกใจ, เช่น ขู่กระโชก, กระแทก เช่น ม้าก็กระโชกวิ่งหนักเข้า. (ประวัติ. จุล), ลมกระโชกแรง. (ประพาสมลายู).
(วรรณ) ว. มีกำเนิดไม่ดี เช่น บ้างก็ดุเดือดด่าขู่เขี้ยวเข็ญ ว่าอีชาติชั่วอีเสียเช่นชาติมันไม่ดี. (ม. ร่ายยาว ชูชก).