ผลการค้นหา

กรวด* *กรวด *กรวด*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 109 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กรวด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฆนะ

[คะนะ-] (แบบ) น. แท่ง, ก้อน. ว. แน่น, ทึบ, แข็ง เช่น กรวดกรับอันคละฆนศิลา. (ดุษฎีคำฉันท์). (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

1.กรวดทรายที่แทรกอยู่ในอาหารเมื่อเคี้ยวโดนฟันจะรู้สึกสาก 2.(คำพูด)หยาบไม่เข้าหู

牙碜

[yá chen]
 คำศัพท์ไทย – จีน

finely powdered sand

ทรายแป้ง

N

ด้านตะวันตกของเกาะช้างจะมีลักษณะเป็นดินทราย ทรายแป้ง ดินเคลย์ ดินลูกรังสีแดง และดินกรวด

ทรายขนาดละเอียดยิบ
 EN-TH Dictionary

filter (1)

วัสดุกรอง : วัสดุต่าง ๆ เช่น หิน กรวด ทราย ฯลฯ ที่สร้างขึ้นเพื่อป้องกันการกัดพาเม็ดดินไม่ให้เคลื่อนที่ไหลไปตามน้ำ และยังช่วยลดแรงดันทางชลศาสตร์ด้วย
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

adulterate

ปลอมปน

V

ลูกค้าต่างประเทศมักจะตำหนิมาเนืองๆ ว่ามันสำปะหลังอัดเม็ดของไทยที่ส่งออกมักปลอมปนกรวดทรายเป็นจำนวนมาก

เอาของคุณภาพต่ำผสมกับของคุณภาพดี ทำให้ผู้อื่นเข้าใจผิดว่าเป็นของดีทั้งหมด
 EN-TH Dictionary

exploratory borehole

บ่อสำรวจ : บ่อที่เจาะเพื่อเก็บตัวอย่างดิน หิน กรวด ทราย ขึ้นมาตรวจสอบดูสภาพชั้นหินอุ้มน้ำว่า มีความเป็นไปได้หรือไม่ ที่จะเจาะบ่อผลิตน้ำต่อไป
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

เม็ด

น. ส่วนภายในของผลไม้ที่เพาะเป็นต้นขึ้นได้ เช่น เม็ดมะม่วง เม็ดมะปราง, เมล็ด ก็ว่า; ของที่เป็นก้อนกลม ๆ ขนาดเล็ก เช่น เม็ดกรวด เม็ดทราย, ลักษณนามเรียกของที่เป็นก้อนเป็นตุ่มเล็ก ๆ เช่น กรวดเม็ดหนึ่ง ถั่ว ๒ เม็ด; ปลายเสาที่มักกลึงเป็นรูปกลมและมียอดคล้ายตัวเม็ดของหมากรุก, ที่ปลายเป็นรูปเหลี่ยมก็มี, เรียกว่า หัวเม็ด; ตัวหมากรุกที่เวลาตั้งกระดานใหม่วางอยู่ข้างขวาขุน.
 พจนานุกรมไทย

เสียงออกแรงซอยผัก,เสียงเดินย่ำกรวด,เสียงเสียดสีกันของผงหยาบ ๆ,เสียงเหรียญเงินไหลออกมาเป็นจำนวนมาก,เสียงกรุ๊งกริ๊ง

ざくざく

ざくざく

adj-na
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

load, bed

ตะกอนท้องน้ำ : ตะกอนที่น้ำพัดพาไปซึ่งมีแนวการเคลื่อนที่อยู่ใกล้ ๆ ผิวท้องน้ำ หรือติดกับท้องน้ำ โดยการกลิ้ง กระโดด กระแทก หรือเลื่อนไถลไป เนื่องจากมีขนาดใหญ่ และมีความหนาแน่นสูง เช่น กรวด หรือ เศษหิน
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

เมื่อน้ำใส กระจ่างแจ๋ว ย่อมมองเห็นหอยกาบ หอยโข่ง กรวด ทราย และ ฝูงปลาได้ ฉันใด เมื่อจิตไม่ขุ่นมัว ย่อมมองเห็นประโยชน์ตน ประโยชน์ผู้อื่น ฉันนั้น

หมวดปัญญา
 พุทธสุภาษิต

กระบาล

[-บาน] น. ส่วนกลางของกะโหลกศีรษะ, หัว, (คำไม่สุภาพ) เช่น ตีกระบาล เขกกระบาล, (โบ) เขียนเป็น กระบาน ก็มี เช่น เพิกหนังทังผมนั้นออกเสียแล้วเอากรวดทรายขัดกระบานศีศะชำระให้ขาวเหมือนพรรณศรีสังข์. (สามดวง); แผ่นกระเบื้อง; ลานกลางหมู่บ้าน เรียกว่า กระบาลบ้าน. (แผลงมาจาก กบาล).
 พจนานุกรมไทย

ดาน

ว. แข็ง, แน่น, เรียกดินที่จับตัวแข็งเป็นชั้น โดยมากเป็นประเภทดินเหนียวเนื้อแน่นที่นํ้าไหลผ่านไม่ได้ เกาะตัวแข็งอยู่ใต้ผิวดิน ว่า ดินดาน, เรียกหินแข็งหรือหินผุที่รองรับดิน ทราย กรวด ซึ่งมีแร่เช่นดีบุก ทองคำ รวมอยู่ด้วย ว่า หินดาน, เรียกสิ่งที่มีลักษณะแข็งเป็นดานอยู่ในท้อง เช่น ดานเลือด ดานลม.
 พจนานุกรมไทย