ค้นเจอ 119 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไวยากรณ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วากยสัมพันธ์

น. ชื่อตำราไวยากรณ์ตอนที่แยกความออกเป็นประโยค ๆ และบอกความเกี่ยวข้องของคำในประโยค.

colloquialism

ภาษาปาก

N

ภาษาที่เราใช้พูดในชีวิตประจำวันเป็นภาษาปากที่ไม่ต้องพิถีพิถันเลือกใช้คำมากนัก

ภาษาหรือระเบียบคำที่พูดกันธรรมดาโดยไม่ได้เคร่งครัดกับไวยากรณ์อย่างภาษาหนังสือ

main clause

มุขยประโยค

N

ชื่อประโยคในตำราไวยากรณ์ ได้แก่ ประโยคที่มีประโยคอื่นแฝงอยู่ด้วย

วดี

คำเติมท้ายคำอื่นที่เป็นนาม หมายความว่า มี เป็นเพศหญิงตามหลักไวยากรณ์ เช่น ดาราวดี ว่า มีดาว.

combination of initial and final words into a compound words

สนธิ

N

พระอาจารย์สม ภิกษุชาวเขมรได้ศึกษาสูตรสนธิ ตลอดจนบาลีไวยากรณ์

การเอาศัพท์ตั้งแต่ 2 ศัพท์ขึ้นไปมาเชื่อมเสียงให้กลมกลืนกันตามหลักที่ได้มาจากไวยากรณ์บาลี

verb

กิริยา

N

คำพูดส่วนหนึ่งในไวยากรณ์ที่แสดงอาการของนามหรือสรรพนาม ใช้ กริยา อย่างสันสกฤต

book

หนังสือ

N

ระดับไวยากรณ์วิธีนี้มีผู้พยายามทำขึ้นและเขียนเป็นหนังสือออกมา

เครื่องหมายใช้ขีดเขียนแทนเสียงหรือคำพูด, ลายลักษณ์อักษร, เอกสาร, บทประพันธ์, ข้อความที่พิมพ์หรือเขียนเป็นต้นแล้วรวมเป็นเล่ม

การใช้งาน,การให้ทำงาน,รูป (さ)せる ในไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น

使役

しえき

n

คำไม่แท้ (คำที่ทำหน้าที่ทางไวยากรณ์ โดยไม่มีความหมายแท้)

虚词

[xū cí]

compound word

สมาส

N

คำบางคำเป็นศัพท์เฉพาะ แม้เขียนอย่างสมาสก็ไม่อ่านออกเสียงอะ

การที่เอาศัพท์ตั้งแต่ 2 ศัพท์ขึ้นไปมาต่อกันเป็นศัพท์เดียวตามหลักที่ได้มาจากไวยากรณ์บาลีและสันสฤกต

dash

เครื่องหมายขีดคั่นระหว่างพยางค์ คำ วลี หรือประโยค (ทางไวยากรณ์), เครื่องหมายขีด, เครื่องหมาย - หน้าหรือหลังพยางค์, เครื่องหมายวรรคตอน

N

อุปโยคบุรพบท

[อุปะโยคะบุบพะบด, -บุระพะบด] น. ในไวยากรณ์หมายถึงคำนำหน้ากรรมการก.