ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชื่อตำราไวยากรณ์ตอนที่แยกความออกเป็นประโยค ๆ และบอกความเกี่ยวข้องของคำในประโยค.
ภาษาปาก
N
ภาษาที่เราใช้พูดในชีวิตประจำวันเป็นภาษาปากที่ไม่ต้องพิถีพิถันเลือกใช้คำมากนัก
ภาษาหรือระเบียบคำที่พูดกันธรรมดาโดยไม่ได้เคร่งครัดกับไวยากรณ์อย่างภาษาหนังสือ
มุขยประโยค
ชื่อประโยคในตำราไวยากรณ์ ได้แก่ ประโยคที่มีประโยคอื่นแฝงอยู่ด้วย
คำเติมท้ายคำอื่นที่เป็นนาม หมายความว่า มี เป็นเพศหญิงตามหลักไวยากรณ์ เช่น ดาราวดี ว่า มีดาว.
สนธิ
พระอาจารย์สม ภิกษุชาวเขมรได้ศึกษาสูตรสนธิ ตลอดจนบาลีไวยากรณ์
การเอาศัพท์ตั้งแต่ 2 ศัพท์ขึ้นไปมาเชื่อมเสียงให้กลมกลืนกันตามหลักที่ได้มาจากไวยากรณ์บาลี
กิริยา
คำพูดส่วนหนึ่งในไวยากรณ์ที่แสดงอาการของนามหรือสรรพนาม ใช้ กริยา อย่างสันสกฤต
หนังสือ
ระดับไวยากรณ์วิธีนี้มีผู้พยายามทำขึ้นและเขียนเป็นหนังสือออกมา
เครื่องหมายใช้ขีดเขียนแทนเสียงหรือคำพูด, ลายลักษณ์อักษร, เอกสาร, บทประพันธ์, ข้อความที่พิมพ์หรือเขียนเป็นต้นแล้วรวมเป็นเล่ม
使役
しえき
n
虚词
[xū cí]
สมาส
คำบางคำเป็นศัพท์เฉพาะ แม้เขียนอย่างสมาสก็ไม่อ่านออกเสียงอะ
การที่เอาศัพท์ตั้งแต่ 2 ศัพท์ขึ้นไปมาต่อกันเป็นศัพท์เดียวตามหลักที่ได้มาจากไวยากรณ์บาลีและสันสฤกต
เครื่องหมายขีดคั่นระหว่างพยางค์ คำ วลี หรือประโยค (ทางไวยากรณ์), เครื่องหมายขีด, เครื่องหมาย - หน้าหรือหลังพยางค์, เครื่องหมายวรรคตอน
[อุปะโยคะบุบพะบด, -บุระพะบด] น. ในไวยากรณ์หมายถึงคำนำหน้ากรรมการก.