ค้นเจอ 97 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "โสตถิ โสตถี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วีถีทางที่ก้าวไปเป็นขุนนาง ความเจริญก้าวหน้าทางตำแหน่งราชการ

仕途

[shì tú]

ษัษฐี

[สัดถี] น. วันที่ ๖ หรือ วัน ๖ คํ่า. (ส.; ป. ฉฏฺี).

กัณฐี

[กันถี] (แบบ) น. เครื่องประดับคอ เช่น แก้วกัณฐีถนิมมาศนั้น. (ม. คำหลวง มหาราช).

จิณณ์ณัฏฐี

นักปราชญ์ผู้ประพฤติดี

จิน-นัด-ถี

อาบัน

ก. ต้อง เช่น อาบัติอาบัน ว่า ต้องอาบัติ; ถึง, ลุ, เช่น โสดาบัน ว่า ถึงโสตธรรม คือ กระแสพระนิพพาน. (ป., ส. อาปนฺน).

phonetics

สัทศาสตร์

N

สัทศาสตร์มีสาขาแยกย่อย 3 สาขา คือ สรีระสัทศาสตร์ กลสัทศาสตร์ และโสตสัทศาสตร์

วิชาว่าด้วยการศึกษาธรรมชาติของการออกเสียง และการเปล่งเสียงพูด

เดียรถีย์

[-ระถี] น. นักบวชภายนอกพระพุทธศาสนาในอินเดียสมัยพุทธกาล. (ส. ตีรฺถิย; ป. ติตฺถิย).

สตรี

[สัดตฺรี] น. ผู้หญิง, เพศหญิง, คู่กับ บุรุษ, (ใช้ในลักษณะที่สุภาพ). (ส.; ป. อิตฺถี, ถี).

ทิพโสต

[ทิบพะโสด] น. หูทิพย์ คือ จะฟังอะไรได้ยินทั้งหมด, เป็นอภิญญาอย่าง ๑ ในอภิญญา ๖. (ป. ทิพฺพโสต; ส. ทิพฺยโศฺรตฺร).

กุรุง

(โบ) น. กรุง เช่น จากกุรุงสาวถีกับสงฆ์ ห้าร้อยหย่อนองค์ อดิเรกประดับบริพาร. (บุณโณวาท).

จรัล

[จะรัน] (กลอน) ก. เดิน เช่น แปดโสตรสี่ภักตร์ทรงพา หนหงษ์เหินคลา วิหาศจรัลผันผาย. (ดุษฎีสังเวย).

ทิพยโศรตร

[ทิบพะโสด, ทิบพะยะโสด] น. หูทิพย์ คือ จะฟังอะไรได้ยินทั้งหมด, เป็นอภิญญาอย่าง ๑ ในอภิญญา ๖. (ส. ทิพฺยโศฺรตฺร; ป. ทิพฺพโสต).