ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
พะ-สก-นิ-กอน
矢張り
やはり
exp
พุด-ทะ-สา-สะ-นิก-กะ-ชน
กะ-ตุ-กะ
กะ-ระ-กะ
[สัน, สันละกะ] น. เปลือกไม้. (ส. ศลฺล, ศลฺก).
[นิยะยานิกะ-] (แบบ) ว. ที่นำออกไปจากทุกข์ เช่น นิยยานิกธรรม คือ ธรรมที่นำสัตว์ออกจากทุกข์. (ป., ส. นิรฺยาณิก).
[วะทะกะ] น. คนฆ่า, ผู้ฆ่า; เพชฌฆาต. (ป., ส.).
[อันตะกะ] น. “ผู้ทำที่สุด” หมายถึง ความตาย คือ พระยม. (ป., ส.).
ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดิน
กะ-สิ-ดิด
เข้ากะ
V
เขาชอบเข้ากะตอนดึกเพราะไม่ต้องทนอากาศร้อนและรถติด
เข้าทำงานประจำรอบการเข้าเวร
ยังกะ
CONJ
เจ้าของบ้านบางคนไล่ผมยังกะหมูกะหมา