ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วิกขำพะ-] น. การปลดเปลื้อง, การเลิกถอน; การข่มไว้. (ป.).
ว. รสที่เจือฝาดและขื่นอย่างรสดีเกลือ; วางหน้าไม่สนิทเหมือนกินของมีรสเฝื่อน.
ข่มนาม
V
แม่ทัพทำพิธีตัดไม้ข่มนามก่อนที่จะออกศึก
ทำพิธีข่มชื่อศัตรูก่อนยกทัพ
[ทะมะนะ] (แบบ) น. การทรมาน, การข่ม, การฝึกสอนตน, การปราบ. (ป., ส.).
[ทะ-] (แบบ) น. การข่มใจ, การทรมาน, การฝึกตน; อาชญา, การปรับไหม. (ป., ส.).
憋
[biē]
การข่มใจตนเอง, การควบคุมตัวเอง, การสะกดกลั้นใจตนเอง, การควบคุมอารมณ์, การครองตัว
N
[ทะนม] (กลอน) น. การข่มใจ, การทรมาน, การฝึกสอนตน. (ป., ส. ทมน).
ก. ห้ามใจ, ข่มใจ, อดกลั้น; ใช้อำนาจบังคับให้เขาต้องฝืนใจทำ.
รา
ทั้งสองฝ่ายต่างรากันไป และไม่มีใครกล้าข่มกันอย่างหักหาญ
ค่อยๆ เลิกไป
กดขี่
ผู้ปกครองประเทศระบบเผด็จการมักจะกดขี่ประชาชน
ข่มให้อยู่ในอำนาจตน, ใช้บังคับเอา, ทำอำนาจเอา
น. พิธีข่มกิเลสโดยทรมานตัว; การบำเพ็ญเพื่อให้กิเลสเบาบาง, การข่มกิเลส, เป็นธรรมข้อ ๑ ในทศพิธราชธรรม. (ดู ทศพิธราชธรรม). (ป., ส. ตป ว่า ความเพียรเครื่องเผาผลาญกิเลส).