ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่วางหน้าเป็นปรกติ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ทั้ง ๆ ที่ตนกระทำความผิด หรือบางครั้งกระทำความผิดโดยไม่เจตนา เช่น เขาหยิบฉวยของผู้อื่นไปอย่างหน้าเฉยตาเฉย.
のっぺり
adv
押出し
おしだし
n
目鼻
めはな
押し出し
体裁
ていさい
見目
みめ
ラインアップ
不細工
ぶさいく
adj-na
顔付き
かおつき
器量
きりょう
표정
[พโย-จอง]
표정이 밝다 [พโย-จอ-งี พัล-ตะ] แปลว่า หน้าสดใจ