ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ก. พูดแขวะ, พูดชวนวิวาท.
วางมวย
V
พี่กับน้องวางมวยกันอยู่ที่ตลาด
ชกต่อยวิวาทกัน
ทำให้โกรธ, ยั่วยุ, ชวนวิวาท, ทำให้รำคาญ
VT
ก. แตกร้าวกัน, วิวาทกัน. (ข. ปฺรแกก ว่า เถียงกัน).
ก. ยับยั้งศึก, โดยปริยายหมายความว่า ยับยั้งการทะเลาะวิวาทกัน.
แขวะ
หล่อนวังไม่วายหันมาแขวะใส่ผมอีกจนได้
พูดชวนทะเลาะวิวาท
มีปากเสียง
พี่น้องมีปากเสียงกันแต่เช้า
ทุ่มเถียงกันรุนแรงถึงขั้นวิวาท
滋事
[zī shì]
鼻青脸肿
[bí qīng liǎn zhǒng]
ล้งเล้ง
ADV
คนจีนส่งเสียงคุยกันล้งเล้งไปหมด
ขึ้นเสียงเอ็ดอึงราวกับทะเลาะวิวาทกัน
(สำ) น. การวิวาทหรือต่อสู้กันต่อหน้าหญิงที่ตนหมายปอง.
คนสองคนที่ไม่ถูกกันอยู่ใกล้กันเมื่อไรก็ต้องทะเลาะวิวาทกันเมื่อนั้น