ผลการค้นหา

ระคาย* *ระคาย *ระคาย*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 75 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ระคาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

flea

เล็น

N

ชื่อแมลงหรือสัตว์ขนาดเล็กมาก ที่กัดหรือทำให้เกิดความระคายเคืองต่อร่างกาย ซึ่งอาจหมายถึงพวกไร เหา เห็บ หมัด หรือมด ก็ได้
 EN-TH Dictionary

congested

คั่ง

ADJ

ดินประสิวอาจทำให้มีการระคายเคืองต่อกระเพาะอาหาร และลำไส้อักเสบอาเจียน หรืออุจจาระเป็นเลือดคั่ง และอาจทำให้ถึงตายได้

ค้างอยู่, ออกัน, อัดแน่นอยู่
 EN-TH Dictionary

จาม

ก. อาการของลมที่พุ่งออกมาทางจมูกและปาก มักจะเป็นห้วง ๆ ในทันทีทันใดโดยไม่ตั้งใจ เพราะเกิดระคายเคืองในจมูก; ฟันลงไปเต็มที่ เช่น เอาขวานจามหัว.
 พจนานุกรมไทย

แสบตา

ก. อาการที่รู้สึกเจ็บปวดหรือระคายเคืองตา, โดยปริยายหมายถึงลักษณะของสีบางชนิดที่จัดจ้าบาดลูกนัยน์ตา เช่น เขาใส่เสื้อสีแดงสดแสบตา.
 พจนานุกรมไทย

formaldehyde

ฟอร์มาลดีไฮด์

N

กลิ่นของฟอร์มาลดีไฮด์เป็นอันตรายต่อเยื่อบุจมูกหากสูดเข้ามากๆ

แก๊สชนิดหนึ่ง มีสูตร HCHO มีกลิ่นฉุนระคายเยื่อจมูกและเยื่อตา ละลายน้ำได้ ใช้ประโยชน์นำไปทำฟอร์มาลิน พลาสติก สี เป็นต้น
 EN-TH Dictionary

vapour

ไอระเหย

N

เมื่อสูดสารเคมีที่เป็นก๊าซ หรือไอระเหยเข้าไป จะทำให้เกิดการระคายเคือง และการอักเสบของเยื่อบุทางเดินหายใจ
 EN-TH Dictionary

โพบาย

น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Sapium baccatum Roxb. ในวงศ์ Euphorbiaceae เป็นไม้เนื้ออ่อน มียางทำให้ระคายเคืองต่อผิวหนัง ผลใช้เบื่อปลา, พายัพเรียก กระดาด.
 พจนานุกรมไทย

รำคาญ

ก. ระคายเคือง เช่น รำคาญหู รำคาญตา รำคาญเนื้อ รำคาญตัว; เบื่อ เช่น ทำสวนครัวแก้รำคาญ; ทำให้เดือดร้อน, เบื่อหน่าย, เช่น เสียงทะเลาะกันทำให้รำคาญ.
 พจนานุกรมไทย

มังตาน

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Schima wallichii (DC.) Korth. ในวงศ์ Theaceae เปลือกชั้นในระคายผิวหนังทำให้เป็นเม็ดผื่นคัน ใช้เบื่อปลาได้, ปักษ์ใต้เรียก พันตัน.
 พจนานุกรมไทย

itchy

คาย

ADJ

เมื่อเดินมาถึงทุ่งหญ้าคาด้วยใบบางๆ ทั้งคม ทั้งคาย ทำให้ฉันเคืองระคายผิว แต่พอเดินทิ้งช่วงห่างออกไปแล้วก็รู้สึกดีขึ้น
 EN-TH Dictionary

สาก

ว. อาการที่ระคายเพราะมีลักษณะไม่ละเอียดอ่อนหรือไม่นุ่มนวล เช่น ใบข่อยจับแล้วสากมือ ผู้หญิงคนนี้มือสากเพราะทำงานหนักตั้งแต่เด็ก, ขรุขระเพราะมีพื้นไม่ราบเรียบ เช่น กระดานแผ่นนี้ผิวสากเพราะยังไม่ได้ไสกบ.
 พจนานุกรมไทย

bromine

โบรมีน

N

แบตเตอรี่ชนิดที่มีโบรมีนผสมอยู่จะมีขั้วอิเล็กโทรดข้างหนึ่งเป็นก๊าซและอีกข้างหนึ่งเป็นขั้วของตัวมันเอง

ธาตุลำดับที่ 35 สัญลักษณ์ Br เป็นอโลหะ ลักษณะเป็นของเหลว สีแดงเข้ม ระเหยเป็นไอได้ง่าย มีกลิ่นฉุนจัด เป็นพิษ ระคายเยื่อจมูก เดือดที่ 58.8 ํ ซ. สารประกอบของโบรมีนใช้เป็นยาและใช้ในการถ่ายรูป
 EN-TH Dictionary