ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. วินัยกรรมที่สงฆ์ทำแก่ภิกษุผู้ต้องอาบัติสังฆาทิเสสให้เป็นภิกษุที่นับเข้าในหมู่สงฆ์ได้ เช่น สวดมานัต. (ป. มานตฺต).
กัปปิยโวหาร
N
สาธุชนพึงใช้กัปปิยโวหารกับภิกษุสงฆ์
โวหารที่ควรแก่ภิกษุ
น. เรือนหรือตึกสำหรับพระภิกษุสามเณรอยู่. (แผลงมาจาก กุฎี).
น. พระภิกษุซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ปกครองวัด.
น. ผ้าที่พระภิกษุสามเณรใช้ผลัดอาบนํ้า.
ส. คำเรียกพระภิกษุที่นับถือ, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๒.
น. เทวดาผู้เป็นใหญ่ เช่น พระอิศวร; พระภิกษุที่นับถือ.
[วิไนทอน] น. ภิกษุผู้ชำนาญวินัย. (ป.).
น. สิ่งที่ต้องห้ามไม่ให้บริโภคใช้สอย (ใช้แก่ภิกษุ). (ป.).
[-พาด] ก. เจ็บป่วย (ใช้แก่ภิกษุสามเณร). (ป., ส.).
หมวดความสุข
อาพาธ
V
สุขภาพของหลวงพ่อในช่วงหลังมานี้มีอาการเหนื่อย อ่อนเพลีย และอาพาธบ่อยๆ
เจ็บป่วย (ใช้แก่ภิกษุสามเณร)