ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[คนทันพะ-] น. การได้เสียเป็นผัวเมียกันเองโดยไม่แต่งงาน. (ส. คนฺธรฺววิวาห).
ว. ใกล้ เช่น บ้านฉันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่นี่; กันเอง เช่น คนไม่ใกล้ไม่ไกล.
รอบข้าง
ADV
บุคคลที่อยู่รอบข้างเขามีแต่แข่งขันและชิงดีชิงเด่นกันเอง
แวดล้อมเกี่ยวข้องอยู่ใกล้ๆ ตัว
黑吃黑
[hēi chī hēi]
คุ้นเคย
V
คนอินเดียส่วนใหญ่ยังเป็นชาวชนบทที่ไม่คุ้นเคยกับรถยนต์
รู้จักชอบพอสนิทสนมเป็นกันเอง, เคยเห็นเคยทำบ่อยๆ จนชิน
ว. ใช้เรียกยาเกร็ดที่ชาวบ้านเชื่อถือกันเองว่า ยากลางบ้าน.
ไม่มีที่สิ้นสุด
เขาคงจะคอยแก้แค้นกันไปไม่มีที่สิ้นสุด แล้วพวกเขานั่นแหละจะเดือดร้อนกันเอง
อย่างไม่มีจุดจบหรือไม่หมดไม่สิ้น
共食い
ともぐい
n
คำวิเศษณ์, คำกริยาวิเศษณ์, คำที่ทำหน้าที่ขยายกริยา คุณศัพท์ หรือคำกริยาวิเศษณ์ด้วยกันเอง
N
ก. พูดกันฐานกันเอง, พูดจาหารือกัน, มักใช้ สั่งสนทนา. (ป. สํสนฺทนา ว่า การเทียบเคียงกัน).
เข้าตำรา
การออกมติที่ขัดแย้งกันเองเข้าตำราที่ว่า เขียนด้วยมือลบด้วยเท้า
ถูกหรือตรงแบบแผน, ตรงตามแบบอย่างที่เคยมีมา
สู่สม
คนไทยจะไม่สู่สมกันเองระหว่างพี่น้องเพราะถือว่าผิดธรรมเนียมประเพณี
อยู่กินกันเยี่ยงสามาภรรยา