ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
红眼
[hóng yǎn]
斗气
[dòu qì]
[มัดสัน] น. ความตระหนี่; ความริษยา. (ส. มาตฺสรฺย; ป. มจฺฉริย).
ขุ่นหมอง
V
จิตใจของหล่อนขุ่นหมองไปด้วยแรงริษยาอาฆาต
ไม่แจ่มใสหรือไม่ผ่องใส
ว. อาการที่กล่าวให้เจ็บใจด้วยความริษยาเป็นต้น เช่น วาจาเสียดแทงย่อมทำลายมิตร.
红眼病
[hóng yǎn bìng]
[มาดสัน] น. ความตระหนี่; ความริษยา; ใช้ว่า มัตสรรย์ ก็มี. (ส. มาตฺสรฺย; ป. มจฺฉริย).
อิจฺฉา
ความอยาก, ต้องการ. (ไทย) ความรู้สึกไม่อยากให้ผู้อื่นได้ดี=ริษยา
เป็นที่ตั้ง
ความขัดแย้งมักเกิดจากความริษยาและการรักษาประโยชน์ส่วนตัวเป็นที่ตั้ง
[มัดสะระ] ว. ตระหนี่, เห็นแก่ตัว, ริษยา. (ส. มตฺสร; ป. มจฺฉร).
心憎い
こころにくい
adj-i
ป้ายสี
ถ้าทำงานมากกว่าที่จำเป็นมักจะถูกอิจฉาริษยาให้ร้ายป้ายสีหรือกล่าวหาว่าคิดการใหญ่
ใส่ความผู้อื่นโดยไม่มีมูลความจริง