ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
苛め
いじめ
n
การก่อกวน, การกลั่นแกล้ง, การข่มเหง, การข่มเหงรังแก
N
(สำ) ก. รังแกคนไม่มีทางสู้และไม่มีทางหนีรอดไปได้.
คนใจดีเป็นคนดีเกินไปมักถูกรังแก
欺软怕硬
[qī ruǎn pà yìng]
ราวี
V
รบกวน หรือเบียดเบียน โดยใช้กำลังรังแก
เป่าปี่
ชมพู่เป่าปี่เพราะถูกลูกหมูรังแก
เจ็บแค้น
พ่อเจ็บแค้นแทนลูกที่ถูกเขารังแก
ผูกใจเจ็บ
[-เหง] ก. ใช้กำลังรังแกแกล้งทำความเดือดร้อนให้ผู้อื่น.
เกกมะเหรก
ผู้ปกครองควรจะหาเหตุผลอย่างรอบคอบหากเด็กที่เคยว่านอนสอนง่ายเกิดเกกมะเหรกขึ้นมา
มีนิสัยเป็นพาล ชอบแกล้งชอบรังแกและเอาเปรียบเขา