ผลการค้นหา

พลบ* *พลบ *พลบ*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พลบ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 50 รายการ

1.ทัศนียภาพช่วงพลบค่ำ 2.สภาพของผู้สูงวัย

暮景

[mù jǐng]
 คำศัพท์ไทย – จีน

twilight

สนธยา

N

เวลาโพล้เพล้พลบค่ำ, ช่วงเวลาที่ต่อระหว่างกลางวันกับกลางคืน คือ เวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นหรือพระอาทิตย์ตก
 EN-TH Dictionary

สนธยา

สนฺธฺยา

เวลาโพล้เพล้พลบคํ่า, เวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นหรือพระอาทิตย์ตก
 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

skirt

เลียบ

V

พอพลบค่ำแล้วคุณแม่ก็พาฉันเลียบไปตามป่าละเมาะริมทุ่ง

ไปตามริม, ไปตามขอบ, เดินเลาะ
 EN-TH Dictionary

สนธยา

[สนทะ-] น. เวลาโพล้เพล้พลบคํ่า, บางทีใช้ว่า ยํ่าสนธยา; ช่วงเวลาที่ต่อระหว่างกลางวันกับกลางคืน คือเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นหรือพระอาทิตย์ตก. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

กาหล

[-หน] (แบบ) น. แตรงอน เช่น หมื่นกาหลวิชัยมีหน้าที่ประโคมแตรงอน. ว. เอะอะอื้ออึง เช่น แตกตื่นกันกาหลอลหม่าน, ยามพลบสยงกึกก้อง กาหล แม่ฮา. (กำสรวล).
 พจนานุกรมไทย

hyena

หมาใน

N

หมาในเป็นสัตว์ผู้ล่าขนาดกลาง

ชื่อหมาชนิด Cuon alpinus ในวงศ์ Canidae สีค่อนข้างแดง หางสีคล้ำยาวเป็นพวง อาศัยอยู่ตามป่าทึบ ออกหากินเป็นฝูง เวลาเช้ามืดและพลบค่ำ
 EN-TH Dictionary

peacock

นกยูง

N

นกขนาดใหญ่ในสกุล Pavo วงศ์ Phasianidae ในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้จะมีขนหางยาวและมีแวว เพื่อใช้รำแพนให้ตัวเมียสนใจ อาศัยอยู่ตามป่าโปร่ง ชอบร้องตอนเช้าหรือพลบค่ำ กินเมล็ดพืช แมลง และสัตว์เล็กๆ
 EN-TH Dictionary

snipe

ปากซ่อม

N

ปากนกปากซ่อมจะยาวมากและค่อนข้างอ่อนนุ่มเพื่อจะได้ไว้ใช้ จับตัวแมลง ตัวหนอน ตามเลน ตามโคลน

ชื่อนกในวงศ์ Scolopacidae ลำตัวป้อม ลายน้ำตาลและขาว ปากยาวแหลมเล็ก ขาสั้น หากินในเวลาพลบค่ำและเวลากลางคืน ใช้ปากแทงหาอาหารจำพวกหนอนและไส้เดือนในดิน มักอยู่ตามลำพัง มีหลายชนิด
 EN-TH Dictionary

หมาใน

น. ชื่อหมาชนิด Cuon alpinus ในวงศ์ Canidae ขนสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลเทา หางสีคลํ้ายาวเป็นพวง อาศัยอยู่ตามป่าทึบ ออกหากินเป็นฝูงเวลาเช้ามืดและพลบคํ่า ล่าสัตว์อื่นกิน เช่น เก้ง กวาง หมูป่า สัตว์เล็ก ๆ.
 พจนานุกรมไทย

กลางคืน

กลางคืน,กลางค่ำ,กลางดึก,คืน,ค่ำคืน,ชีโว,ดึก,นักตะ,นิศา,พลบคํ่า,พุโธ,ภุมโม,มะลำ,มาลำ,มืดค่ำ,ย่ำค่ำ,ยํ่าสนธยา,รชนิ,รชนี,รวิ,รัชนี,รัต,รัต-,รัตติ,รัตติกาล,ราตรี,ศศิ,ศุโกร,สนธยา,อันธิกา,โสโร

คำไวพจน์กลุ่ม กาล/เวลา
 คำไวพจน์

กวัก

[กฺวัก] น. ชื่อนกชนิด Amaurornis phoenicurus ในวงศ์ Rallidae ลำตัวสั้น ขาและนิ้วยาว หน้าผากและลำตัวด้านล่างสีขาว อาศัยอยู่ตามหนองนํ้า เดินหากินบนใบพืชนํ้า เช่น บัว จอก แหน ในตอนเช้าหรือพลบคํ่า ร้องเสียงดัง “กวัก ๆ”.
 พจนานุกรมไทย