ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
เริศร้าง
V
ละเลยไป, ห่างเหินไป
น. การจากไป, การพลัดพราก, ความร้าง, ความห่างเหิน. (ป., ส.).
ก. ห่างเหินเพราะขุ่นเคืองใจจนไม่อยากเห็นหน้า.
疎隔
そかく
n
不即不离
[bú jí bù lí]
เรื้อ
ห่างเหินเสียนาน
เจิ่น
เขาเจิ่นไปเพราะเขาเป็นหนี้เงินผม
เข้าหน้าไม่สนิทเพราะห่างเหินไปนาน
ก. เข้าหน้าไม่สนิทเพราะห่างเหินไปนาน เช่น หมู่นี้เขาเจิ่นไป, เจื่อน ก็ว่า.
隔膜
[gé mó ]
ทำให้บาดหมาง, ทำให้ระหองระแหง, ทำให้ห่างเหิน, ออกห่าง, ทำให้หมางใจ
VT
ออกหาก
ลาวเอาใจออกหากไปเข้าด้วยพม่า ทำให้ไทยต้องกำราบให้เมืองลาวเกรงกลัว
ห่างเหินไปไม่ร่วมมือร่วมใจเหมือนเดิม, ปลีกตัวออกไป
ก. ไม่สนิทสนมดังเก่า, ไม่ค่อยได้ไปมาหาสู่หรือติดต่อกันเหมือนเดิม, จืดจาง, ห่างเหิน ก็ว่า.