ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[มันตะยะ, มันไต, มัดไต, มัดตะยะ] น. ผู้ที่ต้องตาย, ได้แก่ พวกมนุษย์ และสัตว์ดิรัจฉาน, คู่กับ อมร ผู้ไม่ตาย คือ เทวดา. (ส. มรฺตฺย; ป. มจฺจ).
[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).
[มะรำมะเทด] น. ประเทศพม่า. (ป. มรมฺมเทส).
โลหะผสมทองแดงกับดีบุกมรเสียงกังวานแข็งและเปราะ ใช้หล่อระฆัง
(วิศว) เหล็กกล้าชนิดเหนียว มรส่วนประกอบ chro.niun 0.87 เปอร์เซ็นต์ Vunadium 0.18 เปอร์เซ็นต์
(โลหะ) เหล็กแข็งมากเป็นเหล็กที่มรธาตุคารบอนมากกว่า 0.50 เปอรเซนต์ เหมาะที่จะนำมาทำเครื่องมือมีคมต่าง ๆ
(โบ; กลอน) ก. ตระหนก, กลัว, เช่น ก็กระดกตกใจกลววแก่มรณภยานตราย. (ม. คำหลวง ชูชก).
(วรรณ) ก. เคลื่อนไปในอากาศ เช่น ไก่ฟ้าวานว่ายฟ้า หาวหน หาสมรมายล เถื่อนท้องฯ. (ตะเลงพ่าย).
รอยแตก
N
ลมฝนที่ชอนเข้ามาตามรอยแตกของฝากระดานหอบเอากลิ่นโชยมาบางเบา
(ไม้) ไม้โอลีฟ, ตระกูล Olea europaer เป็นไม้เจริญเติบโตช้า เนื้อไม้ละเอียดมรลายสีน้ำตาลปนเหลือง กับจุดสีน้ำตาลแก่
น. ชื่อหนึ่งของเมืองราชคฤห์ มีภูเขา ๕ ลูกล้อมรอบ คือ ๑. ภูเขาปัณฑวะ ๒. ภูเขาคิชฌกูฏ ๓. ภูเขาเวภาระ ๔. ภูเขาอิสิคิลิ ๕. ภูเขาเวปุลละ.