ผลการค้นหา

ปลิง* *ปลิง *ปลิง*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 38 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ปลิง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปากปลิง

น. ขั้วผลไม้ติดต่อกับก้าน โดยมากเป็นขั้วทุเรียนที่หลุดจากกันได้, ปลิง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

เย็บแผล

ก. ทำให้แผลติดกันโดยใช้เอ็นหรือไหมเย็บ หรือใช้ปลิงเกาะ.
 พจนานุกรมไทย

รักดป

[-ดบ] น. ปลิง (สัตว์). (ส. รกฺตป; ป. รตฺตป).
 พจนานุกรมไทย

ชัลลุกา

[ชันลุกา] (แบบ) น. ปลิง. (ป. ชลุกา, ชลูกา; ส. ชลูกา).
 พจนานุกรมไทย

หมอน้อย

น. อุปกรณ์ที่ใช้ในการนวดเช่นนมไม้; เรียกตัวปลิงที่ใช้กอกเลือดว่าหมอน้อย.
 พจนานุกรมไทย

คลิง

[คฺลิง] (โบ; กลอน) ก. คลึง เช่น นกปลิงคลิงคน- ธบุษปรัตนบังอร. (สมุทรโฆษ).
 พจนานุกรมไทย

ตะปลิง

น. เหล็กที่ทำเป็นหมุดแหลมโค้งสำหรับตอกเพลาะกระดานยึดให้แน่นสนิท เช่น ตะปูตะปลิงยิงตรึงกระชับชิด. (ม. ร่ายยาว กุมาร), เขี้ยวตะขาบ ตัวปลิง หรือ ปลิง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ปลิงทะเล

น. ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในชั้น Holothuroidea ลำตัวยาวอ่อนนุ่ม รูปร่างทรงกระบอกยืดหดได้ หัวท้ายยาวรี อาศัยอยู่ในทะเล บางชนิดรับประทานได้ เช่น ปลิงขาว (Holothuria scabra) ปลิงดำ (H. atra) ในวงศ์ Holothuriidae.
 พจนานุกรมไทย

เข้าปากไม้

ก. นำไม้ตั้งแต่ ๒ ชิ้นมาบากหรือเจาะตรงปลายแล้วประกอบเข้าด้วยกัน ใช้ลูกสลักไม้หรือปลิงเหล็กยึดปลายนั้นให้แน่น.
 พจนานุกรมไทย

เขี้ยวตะขาบ

น. เหล็กที่ทำเป็นหมุดแหลมโค้งอย่างเขี้ยวของตะขาบสำหรับตอกเพลาะกระดานยึดให้แน่นสนิท, ตะปลิง ตัวปลิง หรือ ปลิง ก็เรียก; ชายผ้าสังฆาฏิของพระพุทธรูปในสมัยเชียงแสนและสุโขทัย มีลักษณะปลายผ้าย้อยต่ำแหลมลงมา ๒ ด้าน ปลายขมวดเข้าหากันคล้ายเขี้ยวของตะขาบ มีช่องตอนกลางยกสูง.
 พจนานุกรมไทย

slug

ทาก

N

เขาทรุดนั่งบนก้อนหิน ถลกขากางเกงขึ้นสูง ดึงทากสีน้ำตาลปนดำออกจากปลีน่อง

ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง มีหลายชนิด เช่น ชนิด Haemadipsa interrupta ในวงศ์ Hirudidae อยู่ตามป่า ตัวคล้ายปลิง กินเลือด, สกุล Vaginula ในวงศ์ Vaginulidae ตัวแบนๆ อาศัยอยู่ตามที่เย็นๆ
 EN-TH Dictionary

ขว้างค้อน

น. ชื่องู ๒ ชนิด คือ งูกะปะ (Calloselasma rhodostoma) ในวงศ์ Viperidae และ งูปลิง (Enhydris plumbea) ในวงศ์ Colubridae ทั้ง ๒ ชนิดเมื่อตกใจจะดีดตัวไปได้ในระยะสั้น ๆ แทนการเลื้อย.
 พจนานุกรมไทย