ผลการค้นหา

ตุลาการ* *ตุลาการ *ตุลาการ*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 39 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ตุลาการ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

Senate

วุฒิสภา

N

นายเชาวน์ได้รับการเสนอชื่อจากวุฒิสภาให้เป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ

สภาที่ตั้งขึ้นเพื่อพิจารณากลั่นกรองพระราชบัญญัติที่ผ่านสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว
 EN-TH Dictionary

การแบ่งอำนาจออกเป็น 3 ฝ่าย(ฝ่ายนิติบัญญัติ ฝ่ายบริหาร และฝ่ายตุลาการ)

三権分立

さんけんぶんりつ

n
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

executive power

อำนาจบริหาร

N

กฎหมายมีการกำหนดอำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร และอำนาจตุลาการ ไว้อย่างชัดเจน
 EN-TH Dictionary

arbitrator

ผู้ทำหน้าที่อนุญาตโตตุลาการเมื่อเกิดกรณีที่ต้องพิกากษาระหว่างเจ้าของบ้านกับผู้รับเหมา ในที่นี้อาจเป็นสถาปนิกรับทำหน้าที่นี้ก็ได้
 ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

decision

คำวินิจฉัย

N

ในวรรคสองของมาตรานี้บัญญัติให้ถือคำวินิจฉัยของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญเป็นที่ยุติ
 EN-TH Dictionary

พิพากษา

(กฎ) ก. ตัดสินคดีโดยศาล, เรียกตุลาการผู้ทำหน้าที่ตัดสินดังกล่าวว่า ผู้พิพากษา, เรียกคำตัดสินนั้นว่า คำพิพากษา. (ส. วิวกฺษา ว่า ความสำคัญ).
 พจนานุกรมไทย

Supreme court

ศาลสูง

N

ในสหรัฐฯ คนผิวดำมีโอกาสได้ดำรงตำแหน่งต่างๆ ที่สำคัญ เช่น ในศาลสูง ที่ถือว่าเป็นสถาบันตุลาการที่สำคัญ

ศาลอุทธรณ์ หรือศาลฎีกา
 EN-TH Dictionary

House of Representatives

สภาผู้แทนราษฎร

N

คณะกรรมการรัฐธรรมนูญประกอบด้วยตัวแทนรัฐบาล สภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา และคณะกรรมการตุลาการ ฝ่ายละ 2 คน

รัฐสภาซึ่งประกอบด้วยสมาชิกที่ได้รับเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน
 EN-TH Dictionary

king

พ่อเมือง

N

พ่อเมืองหรือพระมหากษัตริย์ในสมัยสุโขทัยเป็นผู้นำออกรบพุ่งในเวลามีศึก เป็นทั้งพ่อผู้ปกครอง เป็นทั้งตุลาการ

ผู้ที่ชาวเมืองยกขึ้นเป็นเจ้าเมือง
 EN-TH Dictionary

การ,-การ,-การ

น. ผู้ทำ, มักใช้เป็นส่วนท้ายสมาสคำบาลีและสันสกฤต เช่น กรรมการ ตุลาการ, ถ้าอยู่หลังคำอื่นที่ไม่ใช่คำศัพท์ มีความหมายเป็นเฉพาะก็มี เช่น กงการ เจ้าการ นักการ ผู้บังคับการ ผู้กำกับการ.
 พจนานุกรมไทย

ผู้พิพากษาสมทบ

(กฎ) น. บุคคลซึ่งได้รับแต่งตั้งตามกฎหมายจัดตั้งศาลชำนัญพิเศษ ให้เป็นองค์คณะร่วมกับผู้พิพากษาซึ่งเป็นข้าราชการตุลาการ มีอำนาจและหน้าที่ในการพิจารณาพิพากษาคดี เช่น ผู้พิพากษาสมทบในศาลเยาวชนและครอบครัว ผู้พิพากษาสมทบในศาลแรงงาน.
 พจนานุกรมไทย

ข้าราชการ

น. (โบ) คนที่ทำราชการตามทำเนียบ; ผู้ปฏิบัติราชการในส่วนราชการ; (กฎ) บุคคลซึ่งรับราชการโดยได้รับเงินเดือนจากเงินงบประมาณรายจ่ายหมวดเงินเดือน เช่น ข้าราชการพลเรือน ข้าราชการการเมือง ข้าราชการครู ข้าราชการทหาร ข้าราชการตุลาการ ข้าราชการอัยการ.
 พจนานุกรมไทย