ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(กฎ) น. บุคคลซึ่งศาลมีคำสั่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองดูแลคนเสมือนไร้ความสามารถ.
ก. ยึดเอาทรัพย์มาเป็นของแผ่นดิน เช่น ถูกริบทรัพย์โดยคำสั่งศาล.
(ปาก) ก. เป็นความ, มีคดีพิพาทหรือฟ้องร้องกันในโรงศาล.
[อัดถะคะดี] (กฎ) น. เรื่องที่ฟ้องร้องกันในศาล.
ว่าความ
V
ทนายในสำนักงานของผมไม่ค่อยว่าง เพราะต้องออกว่าความทุกวัน
เป็นทนายว่าต่างหรือแก้ต่างในศาล
ขัง
เจ้าหน้าที่ตำรวจขังผู้ต้องสงสัยในคุกไว้ชั่วคราว
กักขังจำเลยหรือผู้ต้องหาโดยศาล
คดีแดง
N
คดีนี้เป็นคดีแดงที่รู้ผลแล้วว่า ใครเป็นฝ่ายผิดฝ่ายถูก
คดีที่ศาลมีคำสั่งหรือพิพากษาแล้ว
เบิกความ
นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่เดินทางมาเบิกความต่อศาลด้วยตนเองในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง
ให้ถ้อยคำต่อศาลในฐานะพยาน
ความ
คดีที่เป็นตัวอย่างการพิจารณาความอาญาเก็บไว้ในห้องสมุด
คดีที่ฟ้องร้องกันในโรงศาล
จำเลย
เขาตกเป็นจำเลยในข้อหาลักพาเด็ก
บุคคลผู้ถูกฟ้องต่อศาลแล้ว
(กฎ) น. เจ้าพนักงานศาลหรือพนักงานอื่น ผู้มีอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ในอันที่จะปฏิบัติการเพื่อคุ้มครองสิทธิของคู่ความในระหว่างพิจารณา หรือเพื่อบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาล.
傍聴席
ぼうちょうせき
n