ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
疮痍
[chuāng yí]
麻脸
[má liǎn]
伤疤
[shāng bā]
疤瘌
[bā la]
疮疤
[chuāng bā]
瘢
[bān]
瘢痕
[bān hén]
[แผฺล] น. เนื้อหนังที่แตกแยกออกเพราะเป็นโรคหรือถูกของมีคมเป็นต้น เช่น ขาเป็นแผล; รอยชำรุด เช่น ทุเรียนเป็นแผล เนื้อผลไม้เป็นแผล.
แผลไหม้เกรียม, รอยไหม้เกรียม, แผลเป็นที่เกิดจากการจี้ด้วยไฟ
N
รอยกัด, แผลที่ถูกกัด
ทำให้เกิดรอยแผล
PHRV
รอยด่าง, มลทิน, รอยแผล, ความอัปยศ