ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อธิป
N
ผู้เป็นใหญ่ในตระกูล
กุน-อะ-ทิบ
มีกำลังยิ่งใหญ่
พน-อะ-ทิบ
นักปราชญ์ผู้เป็นใหญ่
เทียน-อะ-ทิบ
น. พระมหากษัตริย์. (ส. นร + อธิป + อินฺทฺร; ป. นร + อธิป + อิสฺสร).
น. เจ้าของทาน. (ป., ส. ทาน + อธิปติ).
[นะราทิบ] (แบบ) น. พระราชา. (นร + อธิป).
[อะทิบอดี, อะทิบบอดี] น. ผู้เป็นใหญ่, ผู้ปกครอง, หัวหน้า, เช่น อธิบดีสงฆ์ อธิบดีผู้พิพากษา; ตำแหน่งหัวหน้ากรมในราชการ. ว. มีความเจริญสวัสดิมงคล ทางโหราศาสตร์นิยมให้ประกอบการมงคลต่าง ๆ ในวัน ยาม ฤกษ์ ราศี และดิถีที่เป็นอธิบดี ทั้งนี้ตลอดปีนั้น ๆ, ตรงข้ามกับโลกาวินาศ. (ป., ส. อธิปติ).