ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[คฺรอบ] ก. ประสิทธิ์ประสาทวิชาให้, ถ่ายทอดความรู้ให้; ทำพิธีรับรองความรู้ เช่น ครูครอบศิษย์ (อย่างครูครอบศิษย์ด้วยหัวโขน).
คฺรอบ
盖
[gài]
罩
[zhào]
遮
[zhē]
套
[tào]
; 传授
[chuán shòu]
ห่ม
V
แม่ห่มผ้าให้ลูกที่กำลังนอนหลับสบาย
เอาผ้าคลุมตัว
คลุม, ครอบ, ครอบคลุม, ปกคลุม
VT
ครอบ
N
ตรงกลางบ้านมีโคมระย้าดอกไม้ในครอบแก้ว
ของใช้ทำจากวัสดุใส เช่น แก้ว สำหรับสวมลงบนสิ่งอื่นได้ทั้งหมด เช่น พระพุทธรูปหรือเครื่องบูชาเป็นต้น
บัง, ข่ม, ครอบ
หงำ
Cuped
กอด, ครอบ, จับ