ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ที่มีผิวหน้าแดงก่ำ
ADJ
ตาแดงก่ำเพราะเส้นเลือดฝอยแตก
ก่ำก่า หมายถึง ทำอะไรเป็นได้แค่พอทำได้ ไม่ชำนาญ หรือรู้แบบงู ๆ ปลา
ก่ำ - ก่า
แสบ
V
ตาเขาแดงก่ำและแสบจนมองไม่ได้
อาการเจ็บอย่างบาดแผลที่ถูกน้ำเกลือราด
眼红
[yǎn hóng]
[-พฺร้า] ว. ไร้บิดาหรือมารดาเลี้ยงดูแต่เด็ก, (โบ) หมายถึง ร้างลูกร้างเมียด้วย เช่น สองจะลีลาสู่ฟ้า ลาแม่เป็นกำพร้า เจ้าแม่เอ้ยปรานี แม่รา. (ลอ), (กลอน) ใช้เป็น ก่ำพร้า ก็มี เช่น เจ้าจะละเรียมไว้ ก่ำพร้าคนเดียว. (ลอ).
ยากจน ต้องกินมันเผา (มันเทศ) ถ้าไม่กินริมฝีปากคงไม่ดำขนาดนี้
ปริ
มะขามเทศกำลังมีฝักแก่จัดฝักสีแดงก่ำแตกปริจนเห็นเนื้อสีขาวแน่น
โคน เช่น โคนแขนเรียก กกแขน โคนขาเรียก กกขา อย่างว่า สาวเอยสาว ตั้งแต่เจ้าเป็นสาว กกขาขาวคือปลีกล้วยถอก บาดเจ้าออกลูกแล้ว กกขาก่ำคือหำลิงโทน (กลอน)
กก
[อุปะ-, อุบปะ-] น. (โบ; ถิ่น-อีสาน) ตำแหน่งรองจากเจ้าเมืองในภาคอีสานสมัยต้นรัตนโกสินทร์ เช่น พระยาก่ำได้ตั้งให้ท้าวแก้วผู้น้องชายเป็นอุปฮาดอยู่บ้านหนึ่งต่างหาก. (ลัทธิธรรมเนียมต่าง ๆ : ว่าด้วยชนชาติภูไทย); (โบ; ถิ่น-พายัพ) ตำแหน่งเจ้าชั้นสูงรองจากตำแหน่งเจ้านครในภาคเหนือ เรียกว่า พระยาอุปราช หรือ เจ้าอุปราช แต่ชาวไทยในภาคเหนือออกเสียงเป็น อุปฮาด.
น. ชื่อแมลงทุกชนิดในอันดับ Lepidoptera มีปีกเป็นแผ่นบาง ๒ คู่ ลำตัว ปีก และขาปกคลุมด้วยเกล็ดขนาดเล็กมาก คล้ายฝุ่นเมื่อมองด้วยตาเปล่า เกล็ดเหล่านี้ทำให้เกิดสีต่าง ๆ กัน ปากเป็นงวงยาวม้วนเข้าอยู่ใต้หัวได้ มีทั้งชนิดหากินในเวลากลางวัน เรียกผีเสื้อกลางวัน, พายัพเรียก กะเบ้อ กำเบ้อ ก่ำเบ้อ หรือ อีเบ้อ, และชนิดหากินในเวลากลางคืน เรียก ผีเสื้อกลางคืน, พายัพเรียก แมงกาย.
加拉信府
[jiā lā xìn fǔ]
Kalasinตัวอักษรย่อ : กสตราประจำจังหวัด : รูปบึงใหญ่ (ห้วยน้ำก่ำ) ล้อมรอบด้วยติณชาติ (หญ้า) ท้องฟ้ามีเมฆพยับฝน อยู่เหนือดอยภูสิงห์ แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ เนื่องจากมีห้วย หนอง บึงมากสถานที่ท่องเที่ยว : 1. พระพรหมภูมิปาโล 2. พระพุทธไสยาสน์ ถ้ำภูค่าว 3. พระพุทธไสยาสน์ภูปอ 4. เจดีย์พระธาตุยาคู 5. เมืองฟ้าแดดสูงยางคำขวัญ : ฟ้าแดดสูงยาง โปงลางเลิศล้ำ วัฒนธรรมผู้ไท ผ้าไหมแพรวา ผาเสวยภูพาน มหาธารลำปาว ไดโนเสาร์สัตว์โลกล้านปี