ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ทำให้กะเทาะออก
VT
การปอก, การกะเทาะ
N
搕
[kē]
ที่บีบหรือกะเทาะเปลือกถั่ว
เราะ
V
ความเจริญทางวัฒนธรรมในชั้นต้นของมนุษย์ คือ รู้จักเอาหินมาเราะ และทำเป็นอาวุธ และเครื่องมือ
กะเทาะให้ออก
ทำให้แยกออก, ทำให้แตกออก, ทำให้กะเทาะ
รอยแตก, รอยแยก, รอย, รอยกะเทาะ
ขัดสี
อาหารที่ให้สังกะสีปานกลางได้แก่ถั่วเมล็ดแห้งและข้าวที่ขัดสีแต่น้อย
กะเทาะให้เปลือกออกด้วยเครื่องสี
สี
พ่อกำลังสีข้าวอยู่ที่โรงสี
กะเทาะเปลือกออกด้วยเครื่องสี
หน้าแว่น
ผิวดินที่กะเทาะเป็นแผ่นบาง
น. เครื่องมือสำหรับขูดมะพร้าวที่ยังไม่ได้กะเทาะกะลาออก.