ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 41 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ประทุษ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

mayhem

การประทุษร้าย (ทางกฎหมาย), การทำร้ายร่างกายผู้อื่น

N
 EN-TH Dictionary

mug

ทำร้ายเพื่อชิงทรัพย์, ประทุษร้ายเพื่อปล้นทรัพย์

VT
 EN-TH Dictionary

nonce

ผู้ประทุษร้ายทางเพศ (โดยเฉพาะกับเด็ก)

SL
 EN-TH Dictionary

injure

ประทุษร้าย

V

เขาถูกประทุษร้ายจากน้ำมือของพวกผู้ร้าย
 EN-TH Dictionary

กบฎ

การประทุษร้ายต่อบ้านเมือง, ความทรยศ, ผู้ทรยศ ขบถ ก็ว่า (ส.).

กะ - บด
 ภาษาอีสาน

สมถกรรมฐาน

อุบายสงบใจ ใจที่มีราคะความกำหนัด โทสะความประทุษร้ายและโมหะความลุ่มหลง กิเลสสามตัวนี้ทำให้ใจวุ่นวาย ไม่สงบ ถ้าอยากให้สงบต้องเอาสมถกรรมฐานมาข่มไว้ การเจริญธรรมอย่างนี้เรียก เจริญสมถกรรมฐาน.

สะ - มะ - ถะ - กำ - มะ - ถาน
 ภาษาอีสาน

ใช้กำลังประทุษร้าย

(กฎ) ก. ทำการประทุษร้ายแก่กายหรือจิตใจของบุคคล ไม่ว่าจะทำด้วยใช้แรงกายภาพหรือด้วยวิธีอื่นใด และหมายความรวมถึงการกระทำใด ๆ ซึ่งเป็นเหตุให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ไม่ว่าจะโดยใช้ยาทำให้มึนเมา สะกดจิต หรือใช้วิธีอื่นใดอันคล้ายคลึงกัน.
 พจนานุกรมไทย

ประทุษ

[ปฺระทุด] ก. ทำร้าย, ทำชั่ว, ทำเลวทราม, ทำผิด, เบียดเบียน. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

ประทุษฏ์,ประทุษฐ์

ว. ชั่ว, ร้าย. (ส. ปฺรทุษฺฏ, ปฺรทุษฺ).
 พจนานุกรมไทย

ประทุษฏจิต,ประทุษฐจิต

[ปฺระทุดตะจิด, ปฺระทุดถะจิด] น. จิตร้าย, จิตโกรธ.
 พจนานุกรมไทย

ประทุษร้าย

[ปฺระทุดสะ-] ก. ทำให้บาดเจ็บ เช่น ประทุษร้ายร่างกาย, ทำให้เสียหาย เช่น ประทุษร้ายทรัพย์สิน; (กฎ) ทำร้ายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจ.
 พจนานุกรมไทย

ผู้ก่อความเสียหาย,ผู้ก่อความเดือดร้อน,ผู้ประทุษร้าย

加害者

かがいしゃ

n
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น