ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[โกฺรด] น. เสียงร้อง; มาตราวัด เท่ากับ ๕๐๐ คันธนู. (ส.).
(กลอน) ก. ถือ, ถืออาวุธร่ายรำ, เช่น จำทวยธนูในสนาม. (สมุทรโฆษ).
[พาน, พานนะ-] น. ลูกธนู, ลูกปืน. (ป.; ส. วาณ).
น. ไม้สำหรับดีดฝ้าย มีรูปเหมือนคันธนู, กง หรือ ไม้กงดีดฝ้าย ก็ว่า.
反芻類
はんすうるい
n
เปลี่ยว
ADJ
นักมวยคนนั้นแข็งแรงราวกับกระทิงเปลี่ยว
ลักษณะหนุ่ม (ใช้กับวัวควาย)
ฮึย
INT
ชาวบ้านต่างร้องฮึยไล่ควายเข้าคอก
เสียงร้องไล่วัวควาย
ตู้
เแม่บอกว่าถ้าลักกินข้าวคนอื่น ตายไปจะเกิดเป็นควายตู้
เขาควายที่สั้นหงิกเข้ามาหาหู
ทุย
N
เป็นคำเรียกควายที่มีเขาสั้นหรือหงิก
ผาดแผลง
V
ชายหนุ่มผาดแผลงธนูออกจากแล่งอย่างรวดเร็ว
ยิงไปโดยเร็ว
雨霰
あめあられ
[ขฺวัด] ก. ขวิด, กวัด, ขัด, เช่น แรดควายขวางขวัดอยู่. (ลอ).