ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ปัก-สะ-เพด
ปัก-สะ-วา-หน
ปัก-สา-วะ-สาน
น. เสาที่ปักขึ้นไว้สำหรับปักไต้จุดให้แสงสว่างในสมัยโบราณ.
น. ปากทางที่จะเข้าสู่ป่า, ประตูที่สะด้วยใบไม้กิ่งไม้สำหรับพิธีเทศน์มหาชาติ, ประตูเรือนที่ปักกิ่งไม้ไว้เวลานำศพออกจากบ้าน.
ก. เอากิ่งไม้ที่ตัดหรือตอนมาปักไว้ที่ที่ดินแฉะ ๆ หรือแช่นํ้าไว้ชั่วคราว เพื่อให้รากงอก.
[นากปัก] น. รูปหัวนาคที่ปักกับบันแถลงที่หลังคาปราสาทหรือบุษบก.
น. วิธีปักไหมทอง หักเส้นไปตามขวางลาย ใช้ปักเครื่องสูง.
รั้วที่ทำเป็นแผงปักเป็นระยะ ๆ มีฉัตรปักหัวท้ายแผง
ราด-ชะ-วัด
กิ่งก้านสาขา, แขน, ที่เท้าแขน
N
กิ่งไม้หักหรือตายแห้ง
ตัด (กิ่งไม้), ลิด, เล็ม
VT