คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ว.ย."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 10,575 รายการ

วทานิย,วทานิย-

[วะทานิยะ-] น. ผู้เอื้อเฟื้อ. (ป. วทานีย; ส. วทานฺย).

วธ,วธ-

[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

เสาว,เสาว-

[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).

มิวมิว

ษัฑ

ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าพยัญชนะพวกโฆษะ เว้นจาก ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).

ไอยรา

เอราวณ

ไอราวณ

ช้าง. (ไทย) เติม ย ลบ วณ. ดู เอราวัณ

เทวะ

เทว

เทว

ฝน; เทพ, เทวดา; ราชา (สมมติเทพ). ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d

บัณเฑาะว์

ปณฺฑว

กลอง

พจนีย์

วจนีย

วจนีย

ที่ตั้งแห่งการพูด, ควรพูด, น่าสรรเสริญ

พร

วร

วร

คำแสดงความปรารถนาดี, สิ่งที่ขอเลือกเองตามประสงค์

ภาพ

ภาว

ภาว

ความมี, ความเป็น เช่น ภราดรภาพ ความเป็นพี่น้องกัน. (ไทย) รูปที่ปรากฏเห็น, รูปที่วาดขึ้น