ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปาปะ-] น. บาป. (ป., ส.).
ผู้รุ่งเรืองด้วยศิลปะ
สิบ-ปะ-พาด
ว. หก. (คำสมาสใช้ ษัฏ บ้าง ษัฑ บ้าง ษัณ บ้างตามวิธีสนธิ). (ส.; ป. ฉ).
[ฉะหฺนัง] น. หม้อ, โบราณเขียนเป็น ฉนงง ก็มี เช่น ฉนงงบ่อมาทนนสาย แสบท้อง. (กำสรวล). (ข.).
ปนิธาน, ประนิธาน
ตั้งใจไว้
ประติดประต่อ
(แบบ) น. ทาง เช่น กรรมบถ. (ป. ปถ).
คัคนัมพร
N
หมู่วิหคผกผินอย่างเริงร่าอยู่บนคัคนัมพร
ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าพยัญชนะพวกโฆษะ เว้นจาก ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).
ตป
ตปสฺ
ความร้อน, ธรรมเครื่องเผาบาป
ปรม
อย่างยิ่ง, ที่สุด