ค้นเจอ 194 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เผอิญ, บังเอิญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประจวบเหมาะกับโอกาส บังเอิญสบโอกาส

适逢其会

[shì féng qí hèi]

จ๊ะ

ก. เจอกันหรือพ้องกันโดยบังเอิญ เช่น เดินมาจ๊ะกัน แกงจ๊ะกัน.

บรรจวบ

[บัน-] ก. ประจวบ, ประสบ, พบปะ, สบเหมาะ, บังเอิญพบ.

ประจวบ

ก. จำเพาะพอดี, สบเหมาะ, บังเอิญพบ, เช่น นํ้าเหนือหลากมาประจวบกับนํ้าทะเลหนุน นํ้าเลยท่วม.

อัจเจกะ

ว. ผิดปรกติ, บังเอิญเป็น; รีบร้อน; จำเป็น. (ป.).

Chance Upon

Chanced Upon

Chanced Upon

พบโดยบังเอิญ, เจอโดยไม่คาดคิด, บังเกิดโอกาส

Overhear

Overheard

Overheard

ได้ยินโดยไม่ตั้งใจ, ฟังลับๆ, ได้ยินโดยบังเอิญ

เคน

(ถิ่น-อีสาน) ก. เคล็ด, ยอก, เช่น หลังเคน. (อะหม เคน ว่า เผอิญเกิดเหตุถึงฟกชํ้าดำเขียว).

treasure

ขุมทรัพย์

N

ในนิทาน คนดีมักจะได้พบขุมทรัพย์โดยบังเอิญ

แหล่งที่มีทรัพย์สินมากมายหรือเป็นที่รวมทรัพย์สิน

เฉพาะ

[ฉะเพาะ] ว. โดยเจาะจง, เพ่งตรง, ตรงตัว; เผอิญ; แต่; จำกัด, เท่านี้, เท่านั้น. (ข. เฉฺพาะ).

touch

ถูก

V

มือของผมบังเอิญไปถูกเขา แค่นี้เขาก็หันมาจ้องหน้าผม

get into

ซอกซอน

V

ที่พวกเขาซอกซอนไปจนถึงบ้านเกิดของข้าพเจ้านั้น เป็นเรื่องของความบังเอิญ