ผลการค้นหา

หลิ่งฟาง* *หลิ่งฟาง *หลิ่งฟาง*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 172 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หลิ่งฟาง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

false tooth

ฟันปลอม

N

เมื่อแก่ตัวลง ฟันฟางก็หลุดหายไปทีละซี่สองซี่ ไม่นานนักก็ต้องใช้ฟันปลอม

ฟันที่เทียม, ฟันที่ทำขึ้นมาแทนฟันแท้
 EN-TH Dictionary

แปลงเพาะต้นอ่อนที่ใช้ฟางหญ้าหรือพลาสติกคลุมรักษาอุณหภูมิของดิน,แหล่งเพราะ(สิ่งชั่วร้าย)

温床

おんしょう

n
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

สง

ก. หย่งให้กระจายตัวหรือยกขึ้นให้นํ้าหรือของเล็ก ๆ ร่วงลง เช่น สงข้าว สงฟาง สงถั่วงอก สงเส้นบะหมี่. ว. สุกจัด, แก่จัด, (ใช้แก่หมาก) ในคำว่า หมากสง.
 พจนานุกรมไทย

เจดีย,เจดีย-,เจดีย์,เจดีย์

[-ดียะ-] น. สิ่งซึ่งก่อเป็นรูปคล้ายลอมฟาง มียอดแหลม บรรจุสิ่งที่นับถือมีพระธาตุเป็นต้น, สิ่งหรือบุคคลที่เคารพนับถือ. (ป. เจติย; ส. ไจตฺย).
 พจนานุกรมไทย

ละออง

น. สิ่งซึ่งมีลักษณะเป็นผงเป็นฝอยละเอียดยิบ เช่น ละอองฝน ละอองน้ำ ละอองฟาง ละอองข้าว; ฝ้าขาวที่ขึ้นในปากเด็กเล็ก ๆ เมื่อไม่สบาย เช่น เด็กท้องเสียลิ้นเป็นละออง.
 พจนานุกรมไทย

leavening

หัวเชื้อ

N

เชื้อจุลินทรีย์สำเร็จรูปบางสูตรสามารถนำมาทำเป็นหัวเชื้อย่อยสลายเศษหญ้าฟาง เพื่อทำปุ๋ยหมักได้
 EN-TH Dictionary

เจดีย์

เจติย

ไจตฺย

สิ่งซึ่งก่อเป็นรูปคล้ายลอมฟาง มียอดแหลม บรรจุสิ่งที่นับถือมีพระธาตุเป็นต้น, สิ่งหรือบุคคลที่เคารพนับถือ
 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

ระโงกหิน

(ถิ่น-อีสาน) น. ชื่อเห็ดชนิด Amanita verna (Bull. ex Fr.) Vitt. ในวงศ์ Amanitaceae ลักษณะคล้ายเห็ดฟางแต่ดอกสีขาว ก้านมีวงแหวน โคนก้านโป่งเป็นกระเปาะ กินตาย.
 พจนานุกรมไทย

ชุด

เครื่องจุดกั้นริ้นหรือยุงในเวลาดำนา การดำนาในสมัยโบราณจะประสบกับริ้นหรือยุงกัด ต้องใช้กล้าแห้งหรือฟางถักเป็นเส้นจุดไฟวางไว้หรือคาดไว้ที่สะเอว กันมิให้ยุงหรือริ้นกัด เรียกสิ่งที่กันยุงหรือริ้นนี้ว่า ชุด.

ชุด
 ภาษาอีสาน

แหลวหลวง

เหยี่ยวใหญ่ เรียก แหลวหลวง อย่างว่า ครุฑใหญ่เปลื้องปีกแกว่งผาปิว แปนตูเห็นนาคเนืองในน้ำ แหลวหลวงเค้าหัวลายลุยผ่า นาคสว่านฟ้งฟางฮ้อนซ่าเสียง (สังข์).

แหลว - หลวง
 ภาษาอีสาน

สุม

ก. วางทับซ้อน ๆ กันลงไปจนสูงเป็นกองอย่างไม่มีระเบียบ เช่น สุมหญ้า สุมฟาง สุมหนังสือไว้เต็มโต๊ะ, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ความทุกข์สุมอก. (โบ) น. ต้นไม้ใหญ่ที่ขึ้นเป็นกลุ่มใหญ่ เช่น สุมม่วง คือ ป่าม่วง. (จารึกสุโขทัย).
 พจนานุกรมไทย

มัว,มัว ๆ

ว. ไม่แจ่ม เช่น พระจันทร์มัว, ไม่กระจ่าง เช่น ข้อความมัว, ฝ้า เช่น กระจกมัว, ฟาง เช่น นัยน์ตามัว, ขมุกขมัว เช่น มืดมัว, ไม่มืดไม่สว่าง เช่น แสงมัว ๆ, หม่น เช่น สีมัว ๆ, ขุ่น, ไม่ผ่อง, เช่น ใจมัว; อาการที่ทำติดพันอยู่ ไม่ละไปได้ เช่น มัวพูด มัวคิด, มัวแต่ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย