ผลการค้นหา

บวรภพ* *บวรภพ *บวรภพ*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 193 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บวรภพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เนรนาถ

[เนระนาด] ก. ไม่มีที่พึ่ง, ซัดเซพเนจร, เช่น ก็เนรนาถประพาสพรตยังเขาสิงขรบวรวงกต. (ม. ร่ายยาว ชูชก).
 พจนานุกรมไทย

numerative noun for kings, princes, princesses, priests, images of Buddha, gods, palaces, pagodas

องค์

N

พ่อแกรู้จักนับถือพระชั้นผู้ใหญ่ในวัดบวรฯ หลายองค์

ลักษณนามใช้เรียกภิกษุสามเณร นักบวชในศาสนาอื่น และสิ่งที่เคารพบูชาในทางศาสนาบางอย่าง
 EN-TH Dictionary

พระบัญชา

คำสั่ง

กริยา

พระราชวงศ์ชั้นสูง, สมเด็จพระสังฆราช, กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข
 คำราชาศัพท์

ภิกษุผู้ถอนภวตัณหาได้แล้ว มีจิตสงบแล้ว สิ้นความเวียนเกิดแล้ว ย่อมไม่มีภพอีก

หมวดกิเลส
 พุทธสุภาษิต

วังหน้า

น. วังซึ่งเป็นที่ประทับของพระมหาอุปราช เรียกในราชการว่า พระราชวังบวรสถานมงคล ตั้งอยู่ด้านหน้าพระราชวังหลวงหรือพระบรมมหาราชวัง มีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา, ในรัชกาลที่ ๔ ทรงบัญญัติให้เรียกว่า พระบวรราชวัง, ปัจจุบันเรียกพระราชวงศ์ฝ่ายนี้ว่า ฝ่ายวังหน้า.
 พจนานุกรมไทย

ordain

ผนวช

V

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ทรงผนวชที่วัดบวรนิเวศน์วิหาร

คำราชาศัพท์หมายถึงถือเพศเป็นภิกษุสามเณรหรือนักพรตอื่นๆ
 EN-TH Dictionary

กกแนน

คู่ครองที่เคยอยู่กินกันมาหลายภพหลายชาติ, บุพเพสันนิวาส, เนื้อคู่ สายแนน ก็เรียก คู่ครองที่เคยอยู่กินกันมาหลายภพหลายชาติ หรือที่โบราณเรียกว่าบุพเพสันนิวาสนั้น เรียก กกแนน กกมิ่ง กกแนน สายมิ่ง สายแนน ก็เรียก อย่างว่า อันหนึ่งกกแนนเจ้าขูลูบาบ่าวทังอ่อนน้อยยังเกี้ยวกอดกันบ่เด (ขูลู)

ก๋ก-แนน
 ภาษาอีสาน

พ

พยัญชนะตัวที่ ๓๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากบาลีและสันสกฤต เช่น ภพ ภาพ สรรพ ผลลัพธ์.
 พจนานุกรมไทย

สันดาน

สนฺตาน

สํตาน

สืบต่อ, อุปนิสัยที่สืบต่อมาหลายภพชาติ. (ไทย) อุปนิสัยที่มีมาแต่กำเนิด มักใช้ไปในทางไม่ดี.
 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้

worship

สักการะ

V

เราข้ามถนนพระจันทร์เพื่อแวะไปสักการะอนุสาวรีย์ของกรมพระราชวังบวรมหาสุรสีหนาท

บูชาด้วยสิ่งหรือเครื่องอันพึงบูชา
 EN-TH Dictionary

จตุรภูมิ

[-พูม] น. ภูมิ ๔ คือ ๑. กามาวจรภูมิ ภูมิของผู้ท่องเที่ยวในกามภพ ๒. รูปาวจรภูมิ ภูมิของผู้ท่องเที่ยวในรูปภพ ๓. อรูปาวจรภูมิ ภูมิของผู้ท่องเที่ยวในอรูปภพ ๔. โลกุตรภูมิ ภูมิอันพ้นจากโลก.
 พจนานุกรมไทย

อันโทล

[-โทน] ก. เวียนเกิดเวียนตาย, ท่องเที่ยวในสังสารวัฏ, เช่น หากเที่ยวในสงสารภพอันโทลเกิดไปมาแล. (จารึกวัดศรีชุม), นางก็อันโทลไปมาในพิทธยาภพนี้. (ม. คำหลวง ทศพร); ท่องเที่ยว เช่น อย่าดูถูกอันโทลไพร จะเยียไยแก่อกเจ้า. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์ กลบทเก่า). (ข.).
 พจนานุกรมไทย